ἀσυντελής
ἀσυντελής, not contributing, useless
ἀσυν-τελής, ές,
- not contributing, useless, τοῖς κοινοῖς Them. Or. 31.352c; πρός τι Hippiatr.Praef. 2. Adv. ἀσυντελῶς, ἔχειν πρός τινας Sch. Pi. O. 3.81.
- II = ἀσυντέλεστος, βίος M.Ant. 3.8.
I
1 incompleto
βίος
2 que no contribuye en nada, inútil
ἀ. τοῖς κοινοῖς ... φιλοσοφία
3 inmune a, exento de c. gen.
οὐδὲ τὰ ἄλογα ἀσυντελῆ τῆς τιμωρίας
4
ἀσυντελές· ἐκτὸς τοῦ τεταγμένου
II adv. -ῶς inútilmente
πρὸς ... τὰς ἄλλας ... ἔχει ἀ.
ἀ·συντελής, ής, ές :
1 incomplet, M. Ant. 3, 8 ||
2 qui ne contribue en rien, inutile, Thém. Syn.
ἀσυντελής, ές,
1) frei von Abgaben ? übh. nichts beitragend, nichts helfend, Synes.
2) unvollkommen, Anton. 3.8 βίος.
1) frei von Abgaben ? übh. nichts beitragend, nichts helfend, Synes.
2) unvollkommen, Anton. 3.8 βίος.