ἀσυνηγόρητος
carente de abogado o defensa
ἡ ἀλήθεια
ἡ ὑπόληψις
ἀ·συνηγόρητος, ος, ον, sans défenseur, sans appui, Bas. Nyss.
Étym. ἀ, συνηγορέω.
ἀσυνηγόρητος, unverteidigt, Sp.
carente de abogado o defensa
ἡ ἀλήθεια
ἡ ὑπόληψις