ἀσυνήμων
ἀσυνήμων, not comprehending
ἀσυν-ήμων, ον, gen. ονος,
- not comprehending, A. Ag. 1060.
ἀ·συνήμων, anc. att. ἀξυνήμων, ων, ον, gén. ονος, c. ἀσύνετος, Eschl. Ag. 1060.
Étym. ἀ, συνίημι.
ἀσυνήμων, ον, = ἀσύνετος, Aesch. Ag. 1030.
ἀσυνήμων
= ἀσύνετος, Aesch.