ἀτρύφητος
ἀτρύφητος, ον, (τρῠφάω) = foreg., Plu. Lib.educ. 2.10b (s. v. l.); cf. ἀτύφωτος.
austero, sencillo
βίος
ἀ·τρύφητος, ος, ον [ᾰ̄ῠ] c. le préc. Plut. M. 10b.
Étym. ἀ, τρυφάω.
ἀτρύφητος, nicht schwelgerisch, βίος Plut. ed.lib. 14.