ἄτρυφος
ἄτρῠφος, ον,
- = ἄθρυπτος, τυρός Alcm. 34, cf. Hierocl. in CA 17 p.458 M.
1 no desmenuzado, sólido
τυρός
2 de pers. austero, de vida sencilla
τοσοῦτον δὲ ἄτρυφος ἦν
• subst. τὸ ἄ. austeridad
τὸ ἄτρυφον ἐπιτηδεύει
ἄ·τρυφος, ος, ον [ᾰ̄ῠ] non pétri, non façonné (fromage) Alcm. 26.
Étym. ἀ, τρυφή ; cf. ἄθρυπτος.
ἄτρυφος, = ἄθρυπτος, τυρός Alcm. bei Ath. XI.499a.