ἀτρύγητος
ἀτρῠγ-ητος, ον,
- = foreg., Arist. Pr. 925b15; ἀ. γενήματα PGnom. 233 (ii A. D.).
no recogido, no recolectado
αἱ ῥᾶγες τετρυγημέναι ... γλυκύτεραί εἰσιν ἢ τῶν ἀτρυγήτων
ἀ. γενήματα
ἀ·τρύγητος, ος, ον [ᾰ̄ῠ] c. le préc. Arstt. Probl. 20, 23, 1 ; Eum. 466.
ἀτρύγητος, nicht eingesammelt, dem τετρυγημένος entggstzt, Arist. Probl. 20.23.