About Report a problem

Menu

ἀφανιστής

ἀφανιστής, destroyer

ἀφᾰν-ιστής, οῦ, ὁ,
  • destroyer, dub. l. in Plu. Vit. aer. al. 2.828f, cf. Sch. A. Th. 175, etc.; scavenger, PLond. 2.387.9 (iii A. D.):—fem. ἀφᾰν-ίστρια, Sch. Opp. H. 2.487:—hence ἀφᾰν-ιστικός, ή, όν, causing to disappear, τινός A.D. Pron. 33.15; τριχῶν Archig. ap. Aët. 6.63, cf. Crito ap. Gal. 12.447; destroying, Sch. A. Th. 145. Adv. -κῶς Sch. Il. 21.220, al.

Saved

Recent