αὐτερέτης
αὐτερέτης, one who rows himself
αὐτ-ερέτης, ου, ὁ,
- one who rows himself, i.e. rower and soldier at once, αὐ. καὶ μάχιμοι Th. 1.10, cf. 3.18, 6.91.
- 2 rowing oneʼs own boat, AP 7.305 (Adaeus).
de pers. que actúa de remero como pred.
αὐτερέται ... ἦσαν καὶ μάχιμοι πάντες
αὐτερέται τὸν πλοῦν ἀνύοντες
ἷκτο πρὸς ᾍδην αὐτερέτης ἰδίῃ νηὶ κομιζόμενος
• como atributo
αὐ. στρατιῶται
αὐτ·ερέτης, ου (ὁ)
1 qui est à la fois rameur et soldat (litt. qui rame lui-même, en parl. de soldats) Thc. 1, 10 ; 3, 18, etc. ||
2 qui est son propre rameur, c. à d. qui conduit lui-même sa barque, Anth. 7, 305.
Étym. αὐτός, ἐρέτης.
αὐτερέτης, ὁ, Selbstruderer, bei Add. 5 (VII.305) erkl. ἰδίῃ νηῒ κομιζόμενος, nicht vom Charon gerudert. Bei Thuc. 1.10, 3.18, 6.91, Matrosen, die Ruderer u. Soldaten zugleich sind, nach Poll. 1.95 καὶ ἐρέττοντες καὶ ἀπομαχόμενοι ; vgl. Böckh Staatshaush. I p. 301.
αὐτερέτης
- one who rows himself, i. e. rower and soldier at once, Thuc.