ἀνομολογία
ἀνομολογία, disagreement
ἀνομολογ-ία, ἡ,
- verbal agreement, Hsch.
- II (ἀνομόλογος) disagreement, Str. 2.3.3, Plu. Comp.Nic.Crass. 1.
- 2 failure to lead a consistent life, title of treatise by Chrysipp., Stoic. 3.94, cf. Posidon. ib. 112; generally, inconsistency, Hierocl. p.56 A.
consenso verbal Hsch.
incoherencia, falta de congruencia Posidon.49.139, Str.2.3.3, Plu.Comp.Nic.Crass.1, Hierocl.p.56,
περὶ ἀνομολογίας
ἀνομολογία, ας (ἡ) défaut d’accord, incohérence, contradiction, Str. 98 ; Plut. Nic. c. Crass. 1.
Étym. ἀνομόλογος.
ἀνομολογία, ἡ,
1) Uebereinstimmung.
2) (ἀ privat.) Widerspruch, Plut. Nic. et Crass. 1.
1) Uebereinstimmung.
2) (ἀ privat.) Widerspruch, Plut. Nic. et Crass. 1.
ἀνομολογία
from ἀνομόλογος
- disagreement, Plut.