ἀνομολογητέον
ἀνομολογητέον, one must admit
ἀνομολογ-ητέον,
- one must admit, τοῦτο περὶ αὐτῶν Pl. R. 452e, cf. Lg. 737c.
hay que admitir
τοῦτο
τὴν διανομὴν τῶν πολιτῶν
ἀνομολογητέον, vb. du préc. Plat. Rsp. 452e.