ἐκπίπτω
ἐκπίπτω, ἐκπί̄πτω, be driven out, be banished
- fall out of, δίφρου Il. 5.585; ἵππων 11.179; ἀντύγων ἄπο E. Ph. 1193, etc.: c. dat. pers., τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός Il. 15.465; θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ fell from his eyes, 2.266: abs., fall out, 23.467; fall down, of trees, Thphr. HP 9.2.7; οἱ λεγόμενοι ἀστέρες ἐκπίπτειν meteors, Epicur. Ep. 2 p.54 U.—After Hom., in various relations, freq. as Pass. of ἐκβάλλω:
- 1 of seafaring men, to be cast ashore, ἐκ δʼ ἔπεσον θυμηγερέων Od. 7.283; ἐ. τῇσι νηυσὶ ἐς Ἰηπυγίην Hdt. 3.138; πρὸς τὰς πέτρας Id. 8.13; πρὸς πέτραις E. Hel. 1211; ναυαγὸν ἐ. ib. 539; ἐ. πρὸς τὴν χώραν Pl. Lg. 866d; of things, suffer shipwreck, X. An. 7.5.13; of fish, to be cast up, Arist. HA 601b32.
- 2 fall from a thing, i.e. be deprived of it, ἐκ πολλῶν καὶ εὐδαιμόνων ἐς πτωχηΐην Hdt. 3.14, cf. Lys. Fr. 1.1; τυραννίδος, ἀρχῆς, A. Pr. 756, 757; [ἀπὸ] τῶν ἐλπίδων Th. 8.81; ἐκ τῆς δόξης Isoc. 5.64; τῶν ὑπαρχόντων Phld. Ir. p.51 W.
- 3 to be driven out, [ἐκ τῆς ἀκροπόλιος] Hdt. 5.72; to be banished, ἐ. ἐκ τῆς πατρίδος Id. 1.150, cf. 6.121; ἐ. χθονός S. OC 766, cf. Aj. 1177; ἐ. πολέμῳ ἢ στάσει Th. 1.2; γυμνὸς θύραζʼ ἐξέπεσον Ar. Pl. 244; ὑπό τινος by a person, ἐκ Πελοποννήσου ὑπὸ Μήδων Hdt. 8.141; ὑπὸ τοῦ πλήθους Th. 4.66, cf. Inscr.Prien. 37.71; πρός τινος A. Pr. 948, S. Ant. 679:—in Th. 7.50 the prep. ἐς is corrupt.
- 4 of limbs, to be dislocated, Hp. Art. 8, etc.; of flesh, mortify and separate itself, Id. Fract. 27; so ἐ. ὀδόντες, πτερά, Arist. GA 745b6, HA 519a26, etc.; of atoms, ἐκπεσοῦσαι κατέψυξαν Epicur. Fr. 60.
- 5 go forth, sally out, Hdt. 9.74; ἐκ τοῦ σταυρώματος X. HG 4.4.11: abs., Id. An. 5.2.17; of rays, issue forth, Alex.Aphr. de An. 127.31.
- 6 come out, of votes, X. Smp. 5.10; turn out, happen, Vett.Val. 70.27, al.
- 7 escape, Th. 6.95.
- 8 of oracles, issue, χρησμὸς ἐκπίπτει Luc. Alex. 43, etc.; ἐκπεσεῖν φωνὴν ἐξ ἄλσους Plu. Publ. 9; to be published, become known, εἰς ἀνθρώπους ἀπαιδεύτους Pl. Ep. 314a; φήμη ἐ. ἐς τοὺς Ἕλληνας Plu. Cleom. 5: abs., ἀπόκρισις ἐ. Plb. 30.32.10.
- 9 depart, ἐκ τῆς ὁδοῦ X. An. 5.2.31; ἐκ τοῦ ἐπιτηδεύματος Pl. R. 495a.
- b digress, Isoc. 12.88; ἐ. ἐκ τοῦ λόγου Aeschin. 2.34; but ἐ. τῆς διανοίας miss the sense, Olymp. in Mete. 7.26; fall outside of a class, Alex.Aphr. de An. 169.17.
- 10 of things, escape one unawares, φασὶν ἐκπεσεῖν αὐτούς Arist. EN 1111a9, cf. Plu. Per. 8; ἐ. τὴν αἴσθησιν Alex.Aphr. in Sens. 147.18; of reason, fail, be lacking, Arist. MM 1202a3.
- 11 degenerate, εἰς ἀλλότριον ἦθος Pl. R. 497b; εἰς τὴν Φρυγιστὶ ἁρμονίαν slip into.., Arist. Pol. 1342b11: abs., come to naught, Ep.Rom. 9.6; to be dilapidated, IG 2(2).204.74.
- 12 of actors or dramatic pieces, to be hissed off the stage, D. 18.265, Arist. Po. 1456a18, 1459b31: so of orators, Pl. Grg. 517a, cf. Phlb. 13d.
- 13 ἐ. ἑαυτοῦ lose oneʼs self-control, Philostr. VA 3.36; ἐ. σκοποῦ miss the mark, ib. 8.7.
- 14 of things, arise from, ἔκ τινος A.D. Adv. 136.3.
- 15 of money, cease to be current, IG 7.303.14 (Oropus, iii B.C.).
- 16 run to excess, διʼ ἀοριστίαν Epicur. Sent.Vat. 63; [ὁ πλοῦτος] εἰς ἄπειρον ἐ. Id. Sent. 15, cf. Luc. JConf. 7.
- b Geom., as Pass. of ἐκβάλλω, to be produced, Archim. Spir. 14.
- 17 die, χθὼν ἐκπιπτόντων Not.Scav. 1923.35 (unless, = rubbish heap).
A
I indic. mov. real
1 caer, caerse de c. gen.
ἔκπεσε δίφρου ... ἐν κονίῃσιν
cayó fuera del carro en el polvoἵππων
τῶν οὐρανῶν
de los ángeles caídosἀντύγων ἄπο
ἐκ τῶν ζευγῶν
ἐκ τοῦ στόματος
τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
el arco se le cayó de la manoθαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ
ἔνθα μιν ἐκπεσέειν ὀΐω
ἐπεὶ δὲ ἐξέπεσον αἱ ψῆφοι
cuando los votos cayeron de las urnasὀδόντες
τὰ πτερά
τὸ δένδρον
ἀντὶ τῶν ἐκπεπτωκό[των νέους ὅρους θεῖναι
colocar nuevos mojones en lugar de los caídosτὰ ἐκπεπτωκότα διακεσαμένῳ
al que reparó las partes caídas de un edificioἐκπεσοῦσαι κατέψυξαν
de los átomosἀστέρες
εἴασαν αὐτὴν (σκάφην) ἐκπεσεῖν
dejaron que (el bote) cayera al agua desde el barco
2 medic. caer, desprenderse
εἰδέναι δὲ χρὴ εἴ τε σάρξ, εἴ τε νεῦρον τὸ ἐκπεσούμενόν ἐστι
hay que saber, sea carne o tendón lo que está a punto de desprenderseἐκπίπτει πολλάκις ταῖς γυναιξὶν ... ἡ γονή
ὥστε τὸν λίθον δυνηθῆναι δι' αὐτῆς (τομῆς) ἐκπεσεῖν
II fig.
1 de pers. decaer completamente, quedar en mala situación
ἐκπεπτωκὼς ἐνδεὴς τῶν ἀναγκαί[ων] σὺν τοῖς τέκνοις
caído en la miseria desprovisto de todo lo necesario junto con sus hijosἐκπεσεῖν ὁ Δάμις ἑαυτοῦ φησιν ὑπ' ἐκπλήξεως
Damis dice que se quedó transtornado por el asombro
• crist. caer en el pecado
τοῖς δὲ παραδεδομένοις καὶ ἐκπεπτωκόσι
περὶ τῶν ἐκπεσουσῶν παρθένων
2 fallar en, errar de pers., c. gen.
ἐκπεσεῖται τοῦ σκοποῦ
errará el blancoὅτ' ἂν τῆς πρώτης ἐκπέσητε πείρας
en el caso de que falléis en el primer intento
• de abstr. decaer, fallar, fracasar
ὁ λόγος ἡμῖν ἐκπεσὼν οἰχήσεται
nuestra discusión decayendo se irá a piqueἐξαίφνης ἐσίγησε καὶ ... τελευτῶν δὲ ἐκπίπτει τοῦ λόγου
se calló de repente y le falló la palabraοὐχ οἷον δὲ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ
y no es que la palabra de Dios haya fracasadoἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει
δίκης ἐκπίπτειν
fracasar en un caso, perder un caso(τὸ ἀναίσθητον) διὰ δὲ σμικρότητα ἐκπέπτωκε τοῦ ... δύνασθαι
• c. καιρός fallar, pasar
ἵνα οὖν μὴ ἐκπέσῃ ὁ καιρὸς τοῦ ξυλαμῆσαι
para que no pase el momento oportuno de la siembraἐκπεσόντα με τοῦ δέοντος καιροῦ
habiendo dejado yo pasar la ocasión propicia
III en la esfera de la lengua
1 derivar
ἐκ συνθέτου λέξεως
παρὰ τὸ εἴδω ἐξέπιπτε μέλλων ὁ εἴσω
μάρτυρ, ἀφ' ἧς ἐκπίπτει πληθυντικὸν οἱ μάρτυρες
2 de un sonido caer, ser eliminado
ἡ ευ δίφθογγος ... μεταμορφοῦται πολυειδῶς ἢ τοῦ ῡ ἐκπίπτουσα, ὡς ἐν τῷ ... τεύχω τέχνη
B c. sent. med. o pas.
I
1 c. suj. animado ser arrojado, ser sacado a tierra por el mar
ἐκ δ' ἔπεσον θυμηγερέων
salí a tierra en un último esfuerzoὑπὸ ψύχους καταπήγνυνται καὶ ἐκπίπτουσιν
τὰ ἐκπίπτοντα
restos de naufragios
• c. distintos compl.
σὺν πορδακοῖσιν ἐκπεσόντες εἵμασιν
arrojados a la orilla con los vestidos empapadosοἱ Πέρσαι ἐκπίπτουσι τῇσι νηυσὶ ἐς Ἰηπυγίην
πρὸς τὰς πέτρας
πρὸς πέτραις
πρὸς τὴν χώραν
κατὰ τὴν Ἰνδικήν
ναυαγὸν ἐκπεσόντα
habiendo sido arrojado como náufrago
• c. suj. inanimado ser evacuado
φάρμακα ... ἐκπίπτει φέροντα τὰ ἐμπόδια αὐτοῖς
las drogas son evacuadas arrastrando los obstáculos
2 ser expulsado, desterrado c. gen. de origen y, a veces, compl. agente
ἐκ Πελοποννήσου ὑπὸ Μήδων
ἐκ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος πολέμῳ ἢ στάσει
ὑπὸ τοῦ πλήθους
ὑπὸ τοῦ δήμου
ὑπὸ Ῥωμαίων ἐκ τῆς Ἰλλυρίδος
χθονός
τῆς οἰκείας
ἐκ τῆς πατρίδος
ἐκ τῆς πόλεως
ἐπεὶ ἐκ τᾶς ἰδίας ἐξεπέτομες καὶ ἐπλανώμεθα
cuando fuimos expulsados de nuestra propia (ciudad) y anduvimos errantesαὐτῆς τῆς γῆς ἐκπεσόντες τῆς πατρικῆς
εἰς τὸν ἀφ' οὗ ἐξέπεσον τόπον ἀναλαμβάνονται
(los diáconos) son recibidos de nuevo en el puesto del que han sido expulsadosγυμνὸς θύραζ' ἐξέπεσον
οἱ δ' ἐξέπεσον Ἀθήναζε
• abs., part. perf. ἐκπεπτωκώς desterrado, exiliado, SB 12677.4 (II a.C.)
• subst.
οἱ ἐκπεπτωκότες
• usos esp. del abs.: de actores ser echado del escenario D.18.265
• de autores trágicos ser echado del concurso Arist.Po.1456a18, cf. 1459b31
• de un atleta ser derribado, SEG 35.213.8 (Atenas III d.C.), cf. 219.10
• de los oradores ser echado de la tribuna Pl.Grg.517a.
3 fig. verse privado de, ser desposeído, perder c. gen.
τῶν ἐλπίδων
τῶν ὑπαρχόντων
τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ
ὁ δὲ τῆς ζωῆς ταύτης ἐκπεσών
quien ha perdido esta vida de la virginidadἐκ πολλῶν καὶ εὐδαιμόνων
ἐκ τῶν πραγμάτων
ἐκ τοῦ ἐπιτηδεύματος
ἐκ τῶν ὄντων
ἐκ τῆς ἐπιστήμης
ἀπὸ τῆς ἀρχῆς
• esp. caer, ser derribado de una posición de poder, perder un cargo
κρεῖσσον ... πρὸς ἀνδρὸς ἐκπεσεῖν
ἡ τοῖς Συρακοσίοις στάσις φιλία ἐξεπεπτώκει
la facción favorable a los siracusanos había caídoτυραννίδος
κράτους
ἀρχῆς
βασιλείας
οἳ τῶν σατραπειῶν ἐκπεπτώκεσαν
los que habían perdido sus satrapíasἀπὸ τῆς ἀρχῆς
II
1 lanzarse fuera, abalanzarse para atacar
οἱ πολέμιοι ἐκπίπτοντες ἐκ τῆς τάξιος
• escapar, salirse fuera precipitada o violentamente
οἱ ἐκπίπτοντες
los escapados de la ciudadτῆς ἀγορᾶς δρόμῳ
ἐκ τοῦ σταυρώματος
ἐκ τῆς ὁδοῦ
ἐξ οἰκίας
• c. suj. inanimado salirse fuera de
ἐκπεσὸν τὸ σιδήριον ἀπὸ τοῦ ξύλου
saliéndose el hierro de la madera en un hacha<ἂν> ἐκπέσῃ τῶν ἀγγείων αἷμα
ἡ βάλανος ἐκπέπτωκεν ἐκ τοῦ τρήματος
la borla se salió del agujero en un collar
2 fig. c. suj. de pers. y gen. de abstr. salirse, apartarse
τῆς Ἀριστοτέλους διανοίας
ἐκείνων (γενῶν) ἐκπίπτουσαι (διαφοραί)
• tb. c. gen. de pers. y suj. abstr.
οὐκ ἐξέπεσεν δ' αὐτῶν ὁ λόγος οὐδ' ἡ ἐπιστήμη
ni la razón ni el conocimiento se apartaron de ellos de personas durante la borrachera
3 medic. dislocarse
τὸ γυῖον
ἐκπίπτουσι μᾶλλον οἱ μηροὶ ἐκ τῆς κοτύλης
τὰ ἐκπίτοντα
dislocaciones
4 en cont. de lengua, c. suj. de pers. dejar salir, emitir involuntariamente palabras
οἷον λέγοντές φασιν ἐκπεσεῖν αὐτούς
como cuando al hablar dicen que lo han hecho sin querer
• c. suj. la palabra y gen. de pers. escapársele a uno
ῥῆμα μηδὲν ἐκπεσεῖν ἄκοντος αὐτοῦ
• gener. salir, emitirse
ἀπόκρισις
χρησμοί
ἐκ δ' αὐτοῦ (ἄλσους) φωνὴν ἐκπεσεῖν
salir del bosque una vozὡς ἤδη ἥ τε ποίησις ἐξεπεπτώκεε καὶ ἐθαυμάζετο ὑπὸ πάντων
III
1 extenderse c. εἰς y ac.
φήμη ... εἰς τοὺς Ἕλληνας
ψήφισμα ... εἰς τὰς ἀστυγείτονας ... πόλεις
εἰς μακρὸν ... καὶ ἄμετρον μῆκος ἐξέπεσεν ἡ γραφή
• c. expr. adv. exceder de c. gen.
ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐπὶ πλέον ἐκπεπτωκέναι πρὸς ταῦτα τοῦ κατὰ φύσιν
μὴ πόρρω τῶν ἐπιστολιμαίων μέτρων ἐκπεσεῖν τὸν λόγον
que mi exposición no exceda más allá de los límites epistolares
2 geom. prolongarse
ἀπὸ τοῦ κ γραμμαὶ κατὰ κῶνον ἐκπίπτουσαι
desde K unas líneas que se prolongan en forma de conoἐκπιπτόντων ποτὶ τὰν τοῦ κύκλου περιφέρειαν ἐπὶ τὰ Z, H
que se prolonguen hacia la circunferencia del círculo hasta los puntos Z, H de segmentos de recta
3 óptica emitirse, proyectarse
αἱ γὰρ ὄψεις διά τινων πόρων ἐκπίπτουσιν
los rayos visuales son proyectados a través de ciertos canalesἐκπίπτει ... διῃρημένον (τὸ σῶμα τὸ τῶν ἀκτίνων)
se emite separada (la materia de los rayos)
C indic. el punto de llegada o final
I ref. al espacio, gener. c. εἰς y ac.
1 de ríos desembocar
ὁ τέταρτος (πόταμος) ἐκπίπτει εἰς τόπον ... δεινόν τε καὶ ἄγριον
2 caer en, ir a parar c. suj. de pers.
τῶν ξένων τοὺς εἰς τὴν χώραν ἐκπίπτοντας
εἰς τὴν θάλατταν
εἰς ἀμετρίαν δεινὴν ἐκπίπτουσι καὶ πολυλογίαν
caen en una terrible falta de medida y en la palabreríaἐπὶ Ἰουδαϊσμόν
εἰς αἵρεσιν
ὁ πο[ι]ητὴς ἐξέ[πε]σεν εἰς τὴν διηγη[μ]ατικὴν κατασκε[υ]ήν
• c. suj. de cosa y abstr. ir a parar
μή ποτε ἐκπέσῃ ταῦτα εἰς ἀνθρώπους ἀπαιδεύτους
que éstos (mensajes) no vayan a parar a personas incultasεἰς ἀλλότριον ἦθος ἐκπίπτειν
εἰς τὴν φρυγιστὶ ... ἁρμονίαν πάλιν
la composición poéticaοὐδὲ γὰρ <ἂν> εἰς τὸ τυχὸν ζῷον ... ἡ τοιαύτη μωρία ἐκπέσοι
ὁ (πλοῦτος) τῶν κενῶν δοξῶν εἰς ἄπειρον ἐκπίπτει
la (riqueza) de las opiniones vanas no tiene límiteεἰς τὸ ἐναντίον ἐκπίπτει (τὸ ἀγαθὸν τοῦ ἀστέρος)
produce lo contrario e.e. mala suerteἐν τῷ αὐτῷ γὰρ ἐξέπεσεν ὅ τε κλῆρος τῆς τύχης
3 náut. encallar, embarrancar, naufragar en la costa
ἔνθα τῶν εἰς τὸν Πόντον πλεουσῶν νεῶν πολλαὶ ὀκέλλουσι καὶ ἐκπίπτουσι
πρὸς ὃν (αἰγιαλόν) οἱ ἐκπίπτοντες ὑπὸ τῶν Ἀστῶν διαρπάζονται
II ref. al tiempo
1 de pers. fallecer, morir
ἀπεθρήνει τὸν Ἴτυν ἄωρον ἐκπεσόντα τῆς ὥρης
lloraba a Itis prematuramente muerto en la primavera de su vida
• de plantas marchitarse
ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν
• del tiempo expirar, acabarse
ὁ τῆς διασκέψεως ἐξέπεσε χρόνος
• numism. dejar de estar en circulación
τὸ νόμισμα τὸ ἐκπεπτωκός
de monedas desgastadas por el uso
2 estar fuera de, caer fuera
χελιδὼν ἐκπεσοῦσα τῆς ὥρης
una golondrina que se presentó fuera de estación
3 de frutos madurar
τοὺς ἐπικειμένους τοῦ ἐνεστῶτος η καὶ ἐκπίπτοντας εἰς τὸ θ (ἔτος) ... φ[οι]νικικοὺς καρπούς
• en perf. estar maduro, en sazón
τοὺς ἐπικειμένους καὶ ἐκπεπτωκότας εἰς τὸ ἐνεστὸς ... ἔτος ... ἐλαικοὺς καρπούς
1. uit ... vallen, van ... vallen,
2. als perf. pass. bij
3. uit de koers geslagen worden, aanspoelen:
4. naar buiten stormen:
Ausschlagen, ausfallen, ἡ τοῖς Συρακουσίοις στάσις ἐς φίλια ἐξεπεπτώκει Thuc. 7.50 ; ἐς ἀλλότριον εἶδος, ausarten in, Plat. Rep. VI.497b ; νῦν ἐπὶ τοσοῦτον ἐκπεπτώκαμεν ὥς τε κατακεῖσθαι δαινύμενοι Ath. I.18c ; ἐς λήθην τινός, vergessen, Aesch. 1.179. – αἱ ψῆφοι ἐξέπεσον, wurden ausgeschüttet, Xen. Symp. 5.10. – Vom Orakel, es wird von einem Orte aus erteilt, aus dem Heiligtum, ψευδεῖς εἰσιν οἱ νῦν ἐκπίπτοντες ἐκεῖ χρησμοί Luc. Alex. 43 ; vgl. DL. 1.32 ; φωνὴ ἐξ ἄλσους, tönt aus dem Han hervor, Plut. Popl. 9. – Allgemeiner, auskommen, unter die Leute kommen, bekannt werden, ἐς ἀνθρώπους Plat. Ep. II.314a ; ταύτης τῆς ἀποκρίσεως ἐκπεσούσης Pol. 31.8.10.
[ἐκ- 1.]
3 sing. aor. ἔκπεσε Il. 2.266, Il. 3.363, Il. 4.493, Il. 5.585, Il. 8.329, Il. 13.399, Il. 15.421, 465, Il. 22.448: Od. 14.31, 34, Od. 16.16, Od. 22.17.
3 pl. -ον Il. 11.179.
Infin. ἐκπεσέειν Il. 23.467.
- 1
To fall out Il. 21.492, Il. 23.467.
To fall out of one’s hand: χαμαί οἱ ἔκπεσε κερκίς Il. 22.448.
Of tears, to fall, be shed Il. 2.266: Od. 16.16.
- 2
With genit., to fall out of or from: δίφρου Il. 5.585, Il. 13.399, ἵππων Il. 11.179.
To fall out of (one’s hand or arms): χειρός Il. 3.363, Il. 4.493, Il. 8.329, Il. 15.421, 465: Od. 14.31, 34, Od. 22.17.
- 1
Strong 1601
to fall out of, fall from, fall
(LXX); of navigators falling off from a straight course, Ac 27:17, 26, 29. Metaph., c. gen. rei: Ga 5:4, II Pe 3:17; absol., fall from its place, fail, perish: Ro 9:6.†
- 1to fall out of a chariot, c. gen., Hom., etc.; c. dat. pers., τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός Il.
- 2of seafaring men, to be thrown ashore, Lat. ejici, Od., Hdt., etc.: of things, to suffer shipwreck, Xen.
- 3to fall from a thing, i. e. be deprived of it, Lat. excidere, τινός or ἔκ τινος Aesch., etc.
- 4to be driven out, of persons banished, Hdt., etc.
- 5to go out or forth, sally out, Hdt., Xen.
- 6to come out, of votes, Xen.
- 7to escape, Thuc.
- 8of oracles, to issue from the sanctuary, be imparted, Luc.
- 9to depart from, digress, Xen., Aeschin.
- 10to fall off, come to naught, NTest.
- 11of actors, to be hissed off the stage, Lat. explodi, Dem.
-
…, εἰ δʼ ὑμεῖς δικαίως, οἱ τριάκοντα ἀδίκως · οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων αἰτίαν λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων. ὥστε σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν ἔργων Ἐρατοσθένει…
Lysias, Speeches
-
…ἐκ τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ μὴ περιίδητε ἐκ τῆς παρόδου ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς ἐγὼ πολλοὺς κινδύνους κεκινδύνευκα καὶ πολλὰς λῃτουργίας λελῃτούργηκα, καὶ κακοῦ μὲν αὐτῇ οὐδενὸς αἴτιος γεγένημαι ,…
Lysias, Speeches
-
…ἣ περὶ τὴν ὁλκάδα κατέδυ, Τιμοκράτης ὁ Λακεδαιμόνιος πλέων, ὡς ἡ ναῦς διεφθείρετο, ἔσφαξεν ἑαυτόν, καὶ ἐξέπεσεν ἐς τὸν Ναυπακτίων λιμένα. ἀναχωρήσαντες δὲ οἱ Ἀθηναῖοι τροπαῖον ἔστησαν, ὅθεν ἀναγαγόμενοι ἐκράτησαν, καὶ τοὺς νεκροὺς καὶ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…σαυτοῦ τρίτου, ἱκτήριον θησαυρόν. εἰ δέ τις στρατοῦ βίᾳ σʼ ἀποσπάσειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ, κακὸς κακῶς ἄθαπτος ἐκπέσοι χθονός, γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος, αὔτως ὅπωσπερ τόνδʼ ἐγὼ τέμνω πλόκον. ἔχʼ αὐτόν, ὦ παῖ ,…
Sophocles, Ajax
-
…Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί. δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός. Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο…
Homer, Iliad
-
…ἀντίος ἦλθεν ἄνακτος, κύσσε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλὰ χεῖράς τʼ ἀμφοτέρας · θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ. ὡς δὲ πατὴρ ὃν παῖδα φίλα φρονέων ἀγαπάζῃ ἐλθόντʼ ἐξ ἀπίης γαίης δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, μοῦνον τηλύγετον ,…
Homer, Odyssey
-
…. ὣς ἄρʼ ἔφη, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω πλῆξεν · ὃ δʼ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ · σμῶδιξ δʼ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου · ὃ δʼ ἄρʼ ἕζετο τάρβησέν τε, ἀλγήσας δʼ…
Homer, Iliad
-
…, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν · νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός. Αἴας δʼ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε. τὸν μὲν ἔπειθʼ…
Homer, Iliad
-
…ἐφημέροις πορόντα τιμάς, τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω · πατὴρ ἄνωγέ σʼ οὕστινας κομπεῖς γάμους αὐδᾶν, πρὸς ὧν ἐκεῖνος ἐκπίπτει κράτους. καὶ ταῦτα μέντοι μηδὲν αἰνικτηρίως, ἀλλʼ αὔθʼ ἕκαστα φράζε · μηδέ μοι διπλᾶς ὁδούς, Προμηθεῦ ,…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἐστι διὰ τὰς μετοικίας ἐς τὰ ἄλλα μὴ ὁμοίως αὐξηθῆναι · ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος οἱ πολέμῳ ἢ στάσει ἐκπίπτοντες παρʼ Ἀθηναίους οἱ δυνατώτατοι ὡς βέβαιον ὂν ἀνεχώρουν, καὶ πολῖται γιγνόμενοι εὐθὺς ἀπὸ παλαιοῦ μείζω ἔτι ἐποίησαν πλήθει ἀνθρώπων…
Thucydides, The Peloponnesian War