ἐγχέλειον

ἐγχέλ-ειον, τό,

• Dim. of ἔγχελυς, in sg., Ar. Fr. 318.7, Antiph. 222.4: mostly in pl., Pherecr. 108.12, Callias Com. 3, Posidipp. 14; ὀπτᾶτε τἀγχέλεια Ar. Ach. 1043: but in ll.cc. prob. neut. pl. of ἐγχέλειος (sc. κρέα or τεμάχη); so τέμαχος ἐγχέλειον Pherecr. 45, cf. Eust. 1231.36.

ἐγχέλειον, τό, dim. von ἔγχελυς, Aelchen ; Ar. bei Ath. III.104e ; ὀπτᾶτε τἀγχέλεια Ar. Ach. 1087, wo Andere besser κρέα ergänzen, Aalfleisch.