ἐκδικάζω
ἐκδικάζω, to decide finally, settle
- decide, μίαν (sc. δίκην) Ar. Eq. 50, cf. Lys. 17.5; δίκας καὶ γραφὰς καὶ εὐθύνας X. Ath. 3.2:—Pass., of the suit, to be settled, Pl. Lg. 958a:—Med., prosecute oneʼs right against another, Is. Fr. 77, Delph. 3(2).205 (iii B. C.); περί τινος CIG 4259, cf. Tab.Heracl. 1.129:—also in Pass., have right done to one, BGU 195.37 (ii A. D.).
- II avenge, πατέρων..ἐκδικάζοντες φόνον E. Supp. 1215, cf. 154 (dub. l.).
I en v. act.
1 juzgar c. ac. int.
ἕν[α μόνον (sc. ἀγῶνα)
δίκας καὶ γραφὰς καὶ εὐθύνας
τὰς ἐντὸς εἴκοσιν (sc. δίκας) γὰρ ἐκδικάζομεν
pues juzgamos las (causas) de menos de veinte añosτὸ δικαστήριον ... ἐγδεδίκακε παίσαις (τὰς δίκαις) ... ἀνεριθεύτως
τὰ κρίσ[εως δε]όμενα
πεντεκαιδέκανδρος (sic) τῶν ἐκδικαζόντων τὰ πράγματα
trad. de lat. decemuir stlitibus iudicandisἐπειδὰν ... αἱ κατ' ἐνιαυτὸν δίκαι ἐκδικασθεῖσαι σχῶσι
• abs. dictar sentencia
οἱ ναυτοδίκαι οὐκ ἐξεδίκασαν
2 vengar
πατέρων θανόντων ἐκδικάζοντες φόνον
ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικᾶται
porque la sangre de sus hijos será vengada
• hacer justicia en v. pas.
ὁπόταν ... δυνηθῶ ἐκδικασθῆναι
cuando pueda recibir una satisfacción legal
3 castigar
ἡμᾶς
οὐ γὰρ ἐκδικᾶται τὸ γένος ἡμῶν
4 inculpar, acusar
ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ πρόσεισιν ἐγδικ[άσων] αὐτόν
II en v. med.
1 reclamar judicialmente
τὸ ἀργύριον ... ἐγδικασάμενοι παρὰ τοῖς ἱερομνήμοσι
• abs. reclamar en justicia, presentar una denuncia, TEracl.1.129 (IV a.C.),
ἐξέστω τῷ βουλομένῳ ἐγδικάζεσθαι περὶ τούτων
ὑπόδικοι ἐόντων τῷ θέλοντι ὑπὲρ τὸν Ἀπόλλωνα ἐγδικάζεσθαι
2 incoar, entablar pleito, c. ac. int.
ἐγδικαξάμενοι δίκας τριακοσταίας τοῖς τὰν hιαρὰν γᾶν Ϝιδίαν ποιόντασσιν
incoando procesos de treinta días a aquellos que se habían apropiado de la tierra sagrada
1. jur. uitspraak doen, beslissen:
2. vergelden, wraak nemen voor:
2) einen Rechtshandel zu Ende führen, ihn entscheiden, vom Richter gesagt, Lys. 17.3, wie Xen. Ath. 3.2 ; vgl. Ar. Eq. 50 ; komisch Eccl. 984 ; pass., δίκαι ἐκδικασθεῖσαι Plat. Legg. XII.958a. – Das med. bei Harp. erkl.: ἀνάδικον ἐκπρᾶξαι διὰ τὸ δικάσασθαι.
- Ito decide finally, settle, of a judge, Ar.
- IIto avenge, Eur.