ἐκδιδράσκω
ἐκδιδράσκω, to run out from, run away, escape
ἐκδιδράσκω, Ion. ἐκδιδρήσκω, fut. -δράσομαι [ᾱ]: aor. ἐξέδραν E. Heracl. 14 (nowhere else in Trag.), D.C. 37.47; part. ἐκδράς Hdt. 4.148, Ar. Ec. 55:—
- run away, escape, ἐξ Αἰγύπτου Hdt. 3.4, cf. 9.88, etc.; διὰ τῶν ὑδρορροῶν Ar. V. 126: abs., Id. Ec. 55, Th. 1.126.
huir, escapar
ἐξ Αἰγύπτου
ἐκ τῆς Ἴνυκος ... ἐς Ἱμέρην
ἐκ τῆς ἐρκτῆς
διὰ τῶν ὑδρορροῶν
ὑπὲρ τὸν Φᾶσιν
ἐς Δελφούς
εἰς τὴν οἰκίαν
ἀνδράποδον] ἐκδεδρακός
esclavo fugitivo
ἐκ·διδράσκω, s’enfuir, s’échapper, Thc. 1, 126, etc. ; ἐκ et le gén. Hdt. 3, 4 ; 4, 148, etc. ||
➳ Ao. 2 ind. 1 pl. ἐξέδραμεν, Eur. Her. 14 ; inf. ἐκδρᾶναι, DC. 37, 47 ; part. fém. ἐκδρᾶσα, Ar. Eccl. 55 ; plur. masc. ἐκδράντες, Hdt. 4, 148. — Ion. ἐκδιδρήσκω, Hdt. 3, 4 ; 6, 24, etc.
ἐκδιδράσκω, (διδράσκω), heraus-, entlaufen, entfliehen, ἔκ τινος, Her. 3.4 u. öfter ; absolut, Thuc. 1.126 ; Ar. Eccl. 55 u. Sp.
ἐκδιδράσκω
Ionic -διδρήσκω
fut. -δράσομαι
aor2 ἐξ-έδραν
part. ἐκδράς
- to run out from, run away, escape, ἐκ τόπου Hdt.; absol., Ar.