ἔκπλεος

ἔκπλεος, ον neut. pl. ἔκπλεα D.C. 38.20: poet. ἔκπλειος, α, ον: Att. ἔκπλεως, ων:—

• quite full of a thing, c. gen., δαιτός, βορᾶς, E. Cyc. 247, 416.
• • • 2 complete, εὖρος τρίγυον Tab.Heracl. 2.31; of a number of soldiers, ἱππεῖς ἔκπλεῳ..εἰς τοὺς μυρίους X. Cyr. 6.2.7; abundant, copious, ἐπιτήδεια ib. 1.6.7, cf. D.C. l.c.

ἔκπλεος, α, ον, att. ἔκπλεως, ων, aus-, angefüllt, voll von Etwas, τινός, δαιτός, βορᾶς, Eur. Cycl. 247, 416 ; vollständig, hinreichend, μισθός, ἐπιτήδεια, Xen. An. 7.5.9, Hell. 3.2.11 ; ἱππεῖς ἔκπλεῳ ἦσαν εἰς μυρίους, vollzählig, Cyr. 6.2.7 ; Sp.

ἔκπλεος

• • • 1quite full of a thing, c. gen., Eur.
    • 2complete, of a body of soldiers, Xen.: abundant, Xen.