ἐκτήκω
ἐκτήκω, to melt out, destroy, by melting
- melt out, Κύκλωπος ὄμματʼ ἐ. πυρί Id. Cyc. 459; τὰ γράμματʼ ἐ. melt out the letters written on wax, Ar. Nu. 772.
- 2 metaph., let melt, pine or waste away, ὄμμα δακρύοις E. Or. 134, cf. 529; δάκρυσι χρόα Id. Hel. 1419; τὸν θυμόν Pl. R. 411b; λῆστις δʼ ἐ. μνημοσύνην πραπίδων Critias 6.12 D.; τὴν ὑπάρχουσαν ἐ. κρᾶσιν Plu. Lyc. 5; ἐ. τινὰ εἰς δάκρυα Id. Brut. 23; λύπῃ καὶ λιμῷ ἑαυτόν Ael. NA 10.41.
- II Pass., with pf. ἐκτέτηκα: aor. ἐξετάκην [ᾰ]:—melt and ooze out, Hp. Coac. 629; τὸ ἐκτετηκός flabby condition, Id. Aph. 2.35.
- 2 metaph., pine, waste away, ἐκτέτηκα καρδίαν E. Hec. 433; ἐξετηκόμην γόοις Id. Or. 860, etc.; τὰς ὁράσεις ἐκτετηκυῖα ὑπὸ τῶν δακρύων D.H. 8.45, cf. Luc. Gall. 29, 31; μάλα μοι τόδʼ ἐμμένοι καὶ μήποτʼ ἐκτακείη may it never melt from my remembrance, A. Pr. 535 (lyr.), cf. Critias l.c.
I tr.
1 fundir, derretir por completo mediante calor
Κύκλωπος ... ὄμμα ... πυρί
πρὸς τὸν ἥλιον τὰ γράμματ'
en un texto escrito sobre ceraτὴν πίτταν
• consumir la humedad por el calor, en v. pas.
ἐκτηκομένης ὑπ' αὐτῶν (τῶν κεραυνῶν) τῆς ὑγρότητος
• fig., c. idea de aflicción, dolor o austeridad consumir enteramente, deshacer
τήνδε (τὴν μητέρα) ἐκτήκω γόοις
μή ... σὸν δάκρυσιν ἐκτήξῃς χρόα
δακρύοις ... ὀφθαλμὸν ἐκτήκω
τὴν ψυχὴν ὑμῶν
ἐξέτηξέν με ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου
me consumió el celo por tu casa e.d., del Señorἀγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας
ὁ κύων ... λύπῃ καὶ λιμῷ ἑαυτὸν ἐκτήξας ἀπέθανεν
τὴν Πορκίαν ἡ τοῦ πάθους εἰκὼν ἐξέτηξεν εἰς δάκρυα
2 licuar
τὸ δὲ σφόδρα ῥυπτικὸν (τῶν πόρων) ὥστε καὶ ἐκτήκειν πικρόν
cuanto sirve para limpiar enérgicamente (los conductos), de modo que los licúa, es amargo
• disolver
τὸν ... ἐγκέφαλον
en el embalsamamientoτοὺς ἅλας
τὸ μὲν γεῶδες αὐτῆς (τῆς μαρμάρου) ἐκτηκόμενον διὰ τῶν ὑγρῶν
ἐκτακέντος τοῦ ἁλός
• esp. medic., ref. humores, carne y partes del cuerpo, e incluso al cuerpo entero licuar, fundir mediante calor
λεπτύνειν καὶ ἐ. τὸ φλέγμα
παχύτητας βλεφάρων
• en v. pas. ser eliminado por consunción o exudación
ἐν περιρρῷ ... αἷμα ἐκτηκόμενον
τὰς σάρκας ... πῦον γενομένας ἐκτακῆναι
τὸ ὑγρόν
• fig. hacer desaparecer, borrar
λῆστις δ' ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων
τὰς κηλῖδας
las manchas de la ropa
3 fig. ablandar en extremo, enternecer hasta el extremo, ablandar
ἔκ τοί μ' ἔτηξας
τὸν ἄνθρωπον ἐξέτηξαν καὶ ἀπεθήλυναν (οἱ κόλακες)
• enervar o debilitar completamente
τὸν θυμόν
ἐκτήκεται ... τὸ φρονοῦν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς
II intr., en v. med.-pas. y perf.
1 fisiol. licuarse
διὰ πλῆθος τῆς τροφῆς ἐκτηκομένων (τῶν σπερμάτων)
(la corrupción ocurre) al licuarse (las semillas) por la abundancia de alimento
• consumirse, enflaquecer en perf.
ἐκτετήκασι ... αἱ σάρκες αἱ κατὰ τοὺς κροτάφους
εὔογκος
‘voluminoso’εἰ ... σάρκες ἐκτετηκυῖαι τύχοιεν ...
ἰσχία ... ὥσπερ ἐκτετηκότα
unas caderas por así decir consumidasσῶμα κατάξηρον ἐκτετηκός
γύναιον ἐκτετηκός
• neutr. subst. τὸ ἐκτετηκός emaciación, consunción, enflaquecimiento excesivo Hp.Aph.2.35.
2 fig. desvanecerse, desaparecer una idea o propósito
ἀλλά μοι τόδ' ἐμμένοι καὶ μήποτ' ἐκτακείη
• deshacerse, consumirse de pers.
ἐγὼ δ' ἐκτήκομαι
ἐξετηκόμην γόοις
me deshacía en sollozosἐκτέτηκα καρδίαν θρήνοισι μητρός
tengo deshecho el corazón con los trenos de mi madreοἱ τοῖς μακραῖς νηστείαις ἐκτετηγμένοι
ἐκτακεὶς δὲ τὰ μέλη
ἐπὶ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐξετηκόμην
ἐκτετηκὼς ὑπὸ φροντίδων
ὁ πρὸς τὸ λυσσῶδες τῆς νεότητος πάθος ἐκτετηκώς
1. act. met acc., causat. doen smelten:
2. med.-pass. intrans. met perf.
1) herausschmelzen ; τὰ γράμματα τῆς ἐμῆς δίκης, durch ein Brennglas, Ar. Nub. 772 ; ὄμματα πυρί Eur. Cycl. 459 ; τὶ τῷ σώματι, herausschwitzen lassen, Plut. Lyc. 5. – Pass., herausschwitzen, herausbringen ; αἷμα Hippocr.; μήποτʼ ἐκτακείη, möge es nie entschwinden, Aesch. Prom. 533 ; λῆστις ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων Criti. Ath. X.432 (v. 12).
2) zerschmelzen, erweichen ; Theophr.; übertr., δακρύοις ὀφθαλμόν, ὄμμα, χρόα, abquälen, erschöpfen, Eur. Or. 134, 529, Hel. 1419 ; θυμόν Plat. Rep. III.411b ; λιμῷ καὶ λύπῃ ἑαυτόν Ael. H.A. 10.41 ; τινὰ εἰς δάκρυα, bis zu Tränen erweichen, Plut. Brut. 23 ; das perf. in pass. od. intr. Bdtg, ἐκτέτηκα καρδίαν θρήνοισι μητρός Eur. Hec. 433 ; τὰς ὁράσεις ἐκτετηκυῖα ὑπὸ τῶν δακρύων, die sich die Augen ausgeweint, Dion.Hal. 8.45 ; a.Sp.; – ἐκτακείς, abgehärmt, Luc.
- Ito melt out, destroy, by melting, Eur., Ar.
- 2metaph. to let melt away, let pine or waste away, Eur.
- IIPass., with perf. ἐκτέτηκα, aor2 ἐξετάκην [ᾰ], to melt, pine or waste away, Eur.; τόδʼ μήποτʼ ἐκτακείη may it never melt from my remembrance, Aesch.