ἐκτελείωσις
ἐκτελείωσις, completion
ἐκτελ-είωσις, εως, ἡ,
- completion, Thphr. CP 1.9.3.
de plantas forma definitiva, pleno desarrollo
τότε γὰρ ἀλλοιοῦται πρὸς τὴν ἐκτελείωσιν
ἐκτελείωσις, εως (ἡ) achèvement, accomplissement, Th. C.P. 1, 9, 3.
Étym. ἐκτελειόω.
ἐκτελείωσις, ἡ, gänzliche Vollendung, Theophr.