ἐναθλεύω
1 competir
ἱ]εροῖσιν ... [ἐν ἀγῶσι
2 realizar una proeza con irón. por ‘tener relaciones sexuales con’
ταῖς πεντήκοντα Θεστίου θυγατράσιν ἐναθλεύων Ἡρακλῆς ἐν μίᾳ νυκτί
ἐν·αθλεύω, c. le suiv. Naz. 1, 661 Migne.
1 competir
ἱ]εροῖσιν ... [ἐν ἀγῶσι
2 realizar una proeza con irón. por ‘tener relaciones sexuales con’
ταῖς πεντήκοντα Θεστίου θυγατράσιν ἐναθλεύων Ἡρακλῆς ἐν μίᾳ νυκτί