ἑνάενος
ἑνάενος, of a year old
ἑνάενος [ᾰ], ον,
- of a year old, Thphr. HP 8.11.5, Stud.Pal. 1.62.33, al.(i A. D.).
de un año de edad o de vida
πρὸς ἔκφυσιν ... ἄριστα δοκεῖ τὰ ἑνάενα (σπέρματα)
ἑνά·ενος, ος, ον, âgé d’un an, Th. H.P. 7, 5, 5 ; cf. δίενος, τρίενος.
Étym. εἷς, ἔνος, v. ἐνιαυτός.
ἑνάενος, einjährig, Theophr.