ἐναίμων
ἐναίμ-ων, ον, gen. ονος,
- = ἔναιμος, Hp. Oss. 19.
medic. que contiene sangre, lleno de sangre
(φλέβες)
ἐν·αίμων, ων, ον, gén. ονος, c. ἔναιμος, Hpc. 280, 14.
ἐναίμων, ον, = ἔναιμος, Hippocr.