ἐναιλέω Save LSJ DGE ἐναιλέω, v. ἐναιρέω. ἐναιλέω • Morfologia: [cret. aor. part. ἐναιλεθέντος] sorprender, coger in fraganti de un adúltero, en v. pas. ICr.4.72.2.30 (Gortina V a.C.).