ἐνερεύγω
1 en v. act. regoldar, eructar
ἔμοιγέ ... τυροῦ κάκιστον ... ἐνήρυγεν
2 en v. med. vomitar
ταῖς κύλιξιν
• escupir
ἀμείλικτον γυίοις ἐνερεύγεται ἰόν
τὸν ἑαυτοῦ τῆς πλάνης ... ἰόν
ἐν·ερεύγω (seul. ao. 2 ἐνήρυγον) roter sur, Ar. Vesp. 913 ||
Moy. vomir sur, dat. Nic. Th. 185.
ἐνερεύγω, nur im aor. ἐνήρυγον, hinein-, anrülpsen, τυροῦ κάκιστον Ar. Vesp. 913. – Med., hinein, daraufspeien, γυίοις ἰόν Nic. Th. 185.