ἐνθύσκει

ἐνθύσκει· ἐντυγχάνει, Hsch. ἐνθύσκος· ὁ ἀσφαλός, τὸ ὄρνεον, Id. ἐνθύω,

• = θύω, τῇ Ἀρτέμιδι χοῖρον IG 11.153.11. ἔνθω, ἔνθοι, ἐνθών, Dor. for ἔλθω, etc.; v. ἔρχομαι.