ἐνθυμηματώδης
ἐνθυμηματώδης, enthymematic
ἐνθῡμ-ημᾰτώδης, ες,
- enthymematic, Arist. Rh.Al. 1439a5.
ret. entimemático, que consiste en un entimema
ἐνθυμηματώδεις καὶ γνωμολογικὰς τὰς τελευτὰς ποιεῖσθαι
ἐνθυμηματώδης, ης, ες [ῡᾰ] en forme d’enthymème, Arstt. Rhet. Al. 33, 3.
Étym. ἐνθύμημα, -ωδης.
ἐνθυμηματώδης, [ῡ], ες, sentenzenartig, -reich.