ἐνθυμηματικός
ἐνθυμηματικός, determined, resolute
- determined, resolute, πρός τι Hp. Decent. 3.
- 2 skilled in the use of enthymemes, Arist. Rh. 1354b22.
- II consisting of or in the form of enthymemes, ῥητορεῖαι ib. 1356b21; θόρυβοι Epicur. Nat. 14.9: Comp. -ώτερον, [σχῆμα] Corn. Rh. p.397 H. Adv. -κῶς Arist. Rh. 1418b36, Theon Prog. 5, etc.
I gener., de pers. resuelto, decidido
πρὸς τὰς ἀποσιγήσιας ἐνθυμηματικοὶ καὶ καρτερικοί
II ret.
1 de pers. hábil en el empleo de entimemas
ῥήτορες
2 de cosas y abstr. consistente o basado en entimemas
ῥητορεῖαι ἐνθυμηματικαί
ejercicios retóricos basados en entimemas op. παραδειγματώδης ‘basado en ejemplos’λόγοι
σχῆμα
περίοδος
ἀπόδειξις
συλλογισμός
• en cont. polémico en forma de entimemas, a base de entimemas
θόρυβοι ἐνθυμηματικοὶ καὶ ἀποφθεγματικοί
• neutr. subst. τὸ ἐ. argumentación
III adv. -ῶς ret. en forma de o mediante entimema Arist.Rh.1418b36, Corn.Rh.248, Theo Prog.99.34,
σχημάτισον ... αὐτὸ ἐ. καὶ ῥητορικῶς
1. ret. gebruikmakend van enthymemen:
2. vastberaden: