ἐπίμολος
ἐπίμολος, an invader
ἐπίμολος, ὁ,
- invader, γᾶς A. Th. 629 (lyr.).
ἐπί·μολος, ος, ον, envahisseur, Eschl. Sept. 629.
Étym. cf. ἐπέμολε, v. ἐπιβλώσχω.
ἐπίμολος, herangehend, anfallend, γῆς, Aesch. Spt. 610.
ἐπίμολος
ἐπί-μολος, ὁ,
μολεῖν
- an invader, Aesch.