ἐπίμοιρος
ἐπίμοιρος, partaking in
ἐπίμοιρ-ος, ον,
- partaking in, c. gen., στεφάνων B. 1.48, cf. Euryph. ap. Stob. 4.39.27.
ἐπί·μοιρος, ος, ον, qui participe à, gén. Eurypham. (Stob. Fl. 103, 27).
Étym. ἐπί, μοῖρα.
ἐπίμοιρος, teilhaftig, fähig, τινός, Stob. Flor. 103.27 aus Eurypham.