ἐπίτευξις
ἐπίτευξις, hitting the mark, attainment
ἐπί-τευξις, εως, ἡ,
- hitting the mark, attainment, εὐκαιρία χρόνου ἐ. Pl. Def. 413c, cf. Arist. MM 1207b16, Phld. Rh. 1.204 S. (pl.).
- 2 success, App. Pun. 105.
- II conversation, f.l. for ἔντευξις in Thphr. Char. 12.1.
ἐπίτευξις, εως (ἡ)
1 action d’obtenir, de rencontrer, gén. Plat. Def. 413c ; Isocr. Ep. 10 ; Arstt. M. mor. 2, 8, 13, d’où abs. succès, bonheur, App. Lib. 105 ||
2 abord, d’où conversation, Th. Char. 12.
Étym. ἐπιτυγχάνω.
ἐπίτευξις, ἡ, das Erlangen, Erreichen, Treffen, Plat. defin. 413c εὐκαιρία χρόνου ἐπίτευξις ; Isocr. ep. 10.1 θρόνων ; das Glück, App. Pun. 105. – Auch = ἔντευξις, Unterredung, Gespräch, Theophr. char. 12.