ἐπιτερπής

ἐπιτερπ-ής, ές,

• pleasing, delightful, χῶρος h.Ap. 413; ἃ καὶ λόγῳ.. ἀκούειν οὐκ ἐπιτερπές Pl. Phdr. 240e; ἰδεῖν Plu. Rom. 16; τῶν πεπραγμένων ἐ. αἱ μνῆμαι Arist. EN 1166a25: Sup., τὰ -έστατα Democr. 233. Adv. -πῶς, διατίθεσθαι Phld. Mus. p.84 K., cf. Plu. Num. 13.
• • II devoted to pleasure (unless = pleasant companion), Id. Alc. 23.

ἐπιτερπής, ές, erfreulich, angenehm, χῶρος H.h. Apoll. 413 ; ἃ καὶ λόγῳ ἐστὶν ἀκούειν οὐκ ἐπιτερπές Plat. Phaedr. 240d ; τῶν πεπραγμένων ἐπιτερπεῖς αἱ μνῆμαι Arist. Eth. 9.4 ; εὐχὴ πολίταις εὐτερπὴς ἰδεῖν Plut. Rom. 16.; auch adv., Plut. Num. 13. – Dem Vergnügen ergeben, Plut. Alc. 23.

ἐπιτερπής ἐπι-τερπής, ές τέρπω

• • Ipleasing, delightful, Hhymn., Plut.:—adv. -πῶς, Plut.
  • IIdevoted to pleasure, Plut.