ἐπιτευκτικός
ἐπιτευκτικός, able to attain
ἐπι-τευκτικός, ή, όν,
- able to attain or achieve, ἕξις ἐ. τῶν βελτίστων Arist. MM 1199a8, cf. Phld. Vit. p.24 J.; σύνεσις ἐ. τοῦ μετρίου D.H. Pomp. 5, cf. Arr. Epict. 3.12.5. Adv. -κῶς Phld. Rh. 1.74 S.
- 2 abs., successful, effective, φάρμακον Paul.Aeg. 3.78; ζῆλος Plb. 10.22.7.
- b Subst. -κόν, τό, spell, charm for securing success, PMag.Leid.W. 8.28 (pl.).
- II advantageous, favourable, χώρα Plb. 2.29.3 (Sup.).
ἐπιτευκτικός, ή, όν :
1 apte à atteindre, à accomplir, gén. Arstt. M. mor. 2, 3, 1 ; DH. Pomp. 5 ; d’où efficace, en parl. d’un remède, P. Eg. 3, 78 ||
2 qui obtient ce qu’il désire, qui réussit, heureux, Pol. 10, 25, 7 ||
3 accessible, favorable, en parl. d’un terrain, Pol. 2, 29, 3 ||
Sup. -ώτατος, Pol. 2, 29, 3.
Étym. ἐπιτυγχάνω.
ἐπιτευκτικός, ή, όν, zum Erreichen seiner Absicht geschickt, zum Erlangen geeignet, glücklich, ζῆλος Pol. 10.25.7 ; χώρα ἐπιτευκτικωτάτη, günstigste, Pol. 2.29.2. – Akt. erreichend, treffend, τινός, Dion.Hal. u. a.Sp.
τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ ποίει πρὸς τὸν Ἥλιον χαριτήσια, ἀγωγάς, ... ἐπιτευκτικά
con esta fórmula realiza ante Helios prácticas para conseguir favor, encantamientos, prácticas para tener éxito