ἐπίτευγμα
ἐπίτευγμα, a hit
ἐπί-τευγμα, ατος, τό, (ἐπιτυγχάνω)
- a hit, opp. ἀπότευγμα, Phld. Rh. 1.67 S., al.; success, D.S. 1.27; ‘coup’, Cic. Att. 13.27.1: pl., ποιητῶν ἀγαθῶν ἐ. D.S. 15.6; τὰ περὶ ποιητικὴν ἐ. D.L. 8.57; τὰ ἀπὸ τύχης ἐ. J. BJ 3.5.6; of successful medical diagnoses, Harp.Astr. in Cat.Cod.Astr. 8(3).137.10.
- 2 natural advantage, τὸ τῆς χώρας ἐ. Agatharch. 89; τὰ τῶν τόπων ἐ. D.S. 33.28d. 3.
ἐπίτευγμα, ατος (τὸ) invention, combinaison, DS. 1, 27 ; en parl. de poésie, DS. 1, 6 ; DL. 8, 57.
Étym. ἐπιτυγχάνω.
ἐπίτευγμα, τό, das Erreichte, was geglückt ist, das Glück, Ggstz ἐλάττωμα, DS. 16.105 u. öfter ; τὰ περὶ τὴν ποιητικὴν ἐπιτεύγματα DL. 8.57. – Das Verfertigte, χειρόκμητον, Dius Stob. fl. 65.17 (v.l. ἐπιτήδευμα); ποιητῶν DS. 15.6.