ἐπιτήδευσις
ἐπιτήδευσις, devotion
ἐπιτήδ-ευσις, εως, ἡ,
- devotion or attention to a pursuit or business, Th. 2.36, Pl. Ax. 369b, etc.; cultivation of a habit or character, ἐς ἀρετήν Th. 7.86; ἀρετῆς Pl. Lg. 853b; βιότου ἀτρεκεῖς ἐ. scrupulous refinements, E. Hipp. 261 (anap.); τὸ ἐξ-εύσεως, of a studied style, D.H. Lys. 8; of baths, ἐξ ἐ., opp. αὐτοφυῆ, Antyll. ap. Orib. 10.2.1; κατʼ ἐπιτήδευσιν as a special study, opp. κατὰ περίπτωσιν, Gal. 2.289; χωρίς τινος ἐ. Sor. 1.59; opp. κρίσις, D.C. 60.5.
ἐπιτήδευσις, εως (ἡ) [πῐ]
1 action de s’occuper de, recherche de, pratique de, Thc. 2, 36 ; ἐπ. ἀρετῆς, Plat. Leg. 853b, pratique de la vertu, au plur. Eur. Hipp. 261 ; en parl. du style, τὸ ἐξ ἐπιτηδεύσεως ἅπαν, DH. Lys. 8, recherche absolue du style ||
2 occupation, genre de vie, Plat. Ax. 369b.
Étym. ἐπιτηδεύω.
ἐπιτήδευσις, ἡ, das Betreiben eines Geschäftes, Gewerbes, Studiums, πράγματος Plat. Gorg. 524d ; ἀρετῆς Legg. IX.853b ; ἡ πᾶσα ἐς ἀρετὴν νενομισμένη ἐπ., die tugendhafte Lebensweise, Thuc. 7.86 ; übertriebene Sorgfalt, βιότου δʼ ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσεις φασὶ σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειν Eur. Hipp. 261 ; τὸ ἐξ ἐπιτηδεύσεως ἅπαν, alles Erkünstelte, Gesuchte, Dion.Hal. Lys. 8. Uebh. = ἐπιτήδευμα, Sp.
ἐπιτήδευσις, εως
from ἐπιτηδεύω
- devotion or attention to a pursuit, Thuc., Plat., etc.; βιότου ἐπιτηδεύσεις refinements of life, Eur.