ἐπακολούθημα
ἐπακολούθημα, a consequence
ἐπᾰκολούθ-ημα, ατος, τό,
- consequence, τινός Plu. Nic. 4, Plot. 6.2.9, Iamb. in Nic. p.38 P. (pl.); κατʼ ἐπακολούθημα consequentially, Alex.Aphr. Fat. 178.13, S.E. M. 7.34; τὰ κατʼ ἐ. πάθη Anon.Lond. 1.29.
- II secondary consideration, Him. Ecl. 3.19.
ἐπακολούθημα, ατος (τὸ) [ᾰκ] suite, conséquence, Plut. Nic. 4, M. 641d ; Clém. 1, 717, 1064 ; 2, 320 Migne ; Sext. 197, 15 Bkk.
Étym. ἐπακολουθέω.
ἐπακολούθημα, τό, die Folge, Sp., wie Plut. Nic. 4 ; – κατʼ ἐπ., entgeggstzt dem προηγουμένως, Sext.Emp. adv. math. 7.34. S. ἐπακολούθησις.
ἐπακολούθημα
from ἐπᾰκολουθέω
ἐπᾰκολούθημα, ατος, τό,
- a consequence, Plut.