ἐπαισχύνομαι

ἐπαισχ-ύνομαι, fut. -αισχυνθήσομαι,

• to be ashamed at or of, τῷ οὐνόματι Hdt. 1.143; τινά or τι, X. HG 4.1.34, Pl. Sph. 247c: c. inf., to be ashamed to do, A. Ag. 1373: c. part., to be ashamed of doing or having done a thing, Hdt. 1.90, S. Aj. 1307, Ph. 929, etc.: abs., feel shame, show a sense of shame, Pl. R. 573b, Men. 625.
• • II late in Act., make ugly, mar, Nonn. D. 20.61, 42.421.

ἐπαισχύνομαι, eigtl. pass., beschämt werden wobei, sich worüber schämen ; τἀναντία εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι, d.i. ich werde mich nicht scheuen, Aesch. Ag. 1346 ; Soph. O.C. 982 ; Plat. Phaed. 85d ; – c. partic., οὐκ ἐπαισχύνει μʼ ὁρῶν Soph. Phil. 917 ; λέγων, zu sagen, Ant. 1286, wie Her. 1.90 ; τινί, worüber, 1.143, 9.85 ; τί, vor Etwas, Plat. Soph. 247c ; τινά, vor Einem Scheu haben, Xen. Hell. 4.1.34.

ἐπαισχύνομαι fut. -αισχυνθήσομαι

• Dep.:— to be ashamed at or of, τινι Hdt.; τινι Hdt.; τινα or τι Xen.:—c. inf. to be ashamed to do, Aesch.; c. part. to be ashamed of doing or having done a thing, Hdt., Soph., etc.