ἐπιάλλω
ἐπιάλλω, to send upon, lay upon
ἐπῐάλλω, fut. ἐπιᾰλῶ: aor. ἐπίηλα [ῑ]:—
- send upon, ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλε laid hands upon them, Od. 9.288; ἐπὶ δὲ Ζεὺς οὖρον ἴαλλεν 15.475; οὗτος γὰρ ἐπίηλεν τάδε ἔργα for this man brought these deeds to pass, 22.49; also in Com., ἐπιαλῶ (sc. τὸ κέντρον) I will lay it on, Ar. Nu. 1299, cf. Fr. 552 (dub. l.), Phryn.Com. 1 (dub. l.).
ἐπ·ιάλλω (f. ἐπιαλῶ [ᾰ] ao. ἐπίηλα, pf. inus.) envoyer sur, vers ou en avant : ἐπ. κέντρον, Ar. Nub. 1299, darder un aiguillon ; fig. ἐπ. ἔργα, Od. 22, 49, prendre l’initiative d’une entreprise ||
➳ Fut. ἐπιαλῶ, Ar. l. c. ; ao. 3 sg. ἐπίηλεν, Od. l. c. ; opt. 1 pl. ἐπιήλαιμεν, Ar. fr. 537 Bgk ; part. ἐπιήλας, Phryn. com. 2-1, 581, 2.
Étym. ἐ. ἰάλλω.
ἐπιάλλω, zusenden, zuschicken, darauf werfen ; als tmesis rechnet man hierher ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλεν Od. 9.288, wie ἐπὶ δὲ Ζεὺς οὖρον ἴαλλεν 15.475 u. ἐπὶ δεσμὸν ἴηλεν 8.447 ; – οὗτος γὰρ ἐπίηλεν τάδε ἔργα Od. 22.49, er hat die Dinge zu Wege gebracht, veranlaßt ; Ar. Nub. 1281 ἐπιαλῶ, nach dem Schol., der ἐπιπέμψω erklärt, schwankte die Lesart ; Thuc. 5.77, in einem Bündnis, οἴκαδε ἐπιάλλειν. – Att. ἐφιάλλω, Ar. Vesp. 1348, Pax 424.
†ἐπιάλλω
[ἐπ-, ἐπι- 5.]
3 sing. ἐπί̄ηλε.
To set on foot, instigate: τάδε ἔργα Od. 22.49.
ἐπιάλλω : send upon; only aor. 1, ἐπίηλεν τάδε ἔργα, ‘brought to pass,’ Od. 22.49†.
ἐπιάλλω
fut. -ιαλῶ
aor1 -ίηλα
[with ι
- to send upon, lay upon, ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλεν laid hands upon them, Od.; ἐπίηλεν τάδε ἔργα brought these deeds to pass, Od.; ἐπιαλῶ (sc. τὸ κέντρον) I will lay it on, Ar.