ἐπιβαίνω
ἐπιβαίνω, to go upon
- Ain these tenses, intr., go upon:
- I c. gen., set foot on, tread, walk upon, γαίης, ἠπείρου, Od. 9.83, h.Cer. 127; πόληος, πατρίδος αἴης, Τροίης, Il. 16.396, Od. 4.521, 14.229; ἀδύτων ἐπιβάς E. Andr. 1034 (lyr.); ἐ. τῶν οὔρων set foot on the confines, Hdt. 4.125, cf. Th. 1.103, Pl. Lg. 778e; τῆς Λακωνικῆς ἐπὶ πολέμῳ X. HG 7.4.6; πυρῆς ἐπιβάντʼ ἀλεγεινῆς, of a corpse, placed upon . ., Il. 4.99; πλατείᾳ τῇ ῥινὶ ἐ. τοῦ χείλους Philostr. Im. 2.18; also ἐ. ἐπί τινος Hdt. 2.107.
- 2 get upon, mount on, πύργων Il. 8.165; νεῶν ib. 512; ἵππων 5.328, 10.513; δίφρου 23.379; εὐνῆς 9.133; τοῦ τείχεος Hdt. 9.70; λέκτρων ἐ. A. Supp. 39; also ἐ. ἐπὶ νεός Hdt. 8.118: freq. in Hom., in aor. Med., ἐπεβήσετʼ ἀπήνης Od. 6.78, al.
- b Archit., to be superposed, τὰ ἐπιβαίνοντα πάντα ἐπὶ τοὺς κρατευτάς IG 7.3073.104, cf. 111 (Lebad.).
- 3 of Time, arrive at, τετταράκοντα ἐ. ἐτῶν Pl. Lg. 666b; δεκάτω (sc. ἔτεος) ἐ. Theoc. 26.29; δωδεκάτου ἐπιβάς IG 14.1728; τῆς μειρακίων ἡλικίας Hdn. 1.3.1.
- 4 metaph., ἀναιδείης ἐπέβησαν have trodden the path of shamelessness, Od. 22.424; ἐϋφροσύνης ἐπιβῆτον enter into joy, 23.52; τέχνης ἐπιβήσομαι,-βήμεναι, h.Merc. 166, 465; ὁσίης ib. 173; εὐσεβίας S. OC 189 (lyr.); ἐ. δόξης entertain an expectation, Id. Ph. 1463 (anap.); ἐ. σοφίας undertake it, Pl. Epin. 981a; λόγου Luc. Astr. 8; ἐ. τῆς ἀφορμῆς, τῆς προφάσεως, seize upon it, App. Syr. 2, Sam. 11, etc.; preside over, τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς Iamb. Myst. 9.8, al.
- II c. dat., get upon, board, ναυσί Th. 7.70; land on, ἐ. τῇ Σικελίᾳ D.S. 16.66: metaph., ἐ. ἀνορέαις Pi. N. 3.20; also, make forcible entry into, τινὸς οἰκίαις, γῇ, PHamb. 10.6 (ii A.D.), PAmh. 2.142.7 (iv A.D.).
- b with a Prep., ἐπὶ πύργῳ ἄλλος πύργος ἐπιβέβηκε Hdt. 1.181.
- 2 c. dat. pers., set upon, assault, τινί X. Cyr. 5.2.26, Plu. Cim. 15, etc.; simply, approach, dub. in Pi. Fr. 88.2.
- 3 trample on, λὰξ ἐπίβα δήμῳ Thgn. 847.
- III c. acc.loci, light upon, in Hom. twice of gods lighting upon earth after their descent from Olympus, Πιερίην ἐπιβᾶσα, ἐπιβάς, Il. 14.226, Od. 5.50; so πολλῶν ἐ. καιρόν light on the fit time, Pi. N. 1.18; then simply, go on to a place, enter it, γῆν καὶ ἔθνος Hdt. 7.50; λειμῶνʼ S. Aj. 144 (anap.): with Prep., ἐ. ἐπὶ χώραν Decr.Amphict. ap. D. 18.154; εἰς Βοιωτίαν D.S. 14. 84.
- 2 rarely c. acc. pers., attack, only poet., S. Aj. 138 (anap.): metaph., of passion or suffering, Id. El. 492 (lyr.), Ph. 194 (anap.).
- 3 mount, νῶθʼ ἵππων ἐπιβάντες Hes. Sc. 286: more freq. with Prep., ἐπὶ τὸν ἵππον Hdt. 4.22; ἐπὶ νέα Id. 8.120, cf. Th. 1.111; but ἐ. ἐπὶ τὸ θῆλυ, of made quadrupeds, cover a female, Arist. HA 539b26; so abs., ib. 574a20, al.: c. dat., Luc. Asin. 27: c. gen., Horap. 1.46, 2.78.
- 4 ἐ. ἐπὶ τὸ σκέλος use, put oneʼs weight on, a broken leg, Hp. Fract. 18.
- 5 with acc. of the Instr. of Motion (cf. βαίνω A.II.4), ἐπιβῆναι τῷ ἀριστερῷ ἐκείνης τὸν ἐμὸν δεξιόν Luc. DMeretr. 4.5, cf. Tox. 48.
- IV abs., get a footing, stand on oneʼs feet, Il. 5.666, Od. 12.434; μἠπιβῆν it is forbidden to set foot here, IG 12(3).1381 (Thera).
- 2 step onwards, advance, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε Il. 16.69, cf. Hes. Op. 679, f.l. in Pi. N. 10.43; ἐπίβαινε πόρσω S. OC 179 (s.v.l., lyr.): me taph., advance in oneʼs demands, Plb. 1.68.8.
- 3 mount on a chariot or on horseback, be mounted, Hdt. 3.84; go or be on board ship, Il. 15.387, S. Aj. 358 (lyr.), Hdt. 8.90, Th. 2.90, etc.
- B Causal in fut. -βήσω Luc. DMort. 16[6].4, Ep. inf. -βησέμεν Il. 8.197, Hes. Th. 396, but usu. in aor. 1 Act. (ἐπιβιβάζω, ἐπιβάσκω serve as pres.):—make one mount, set him upon, ὅν ῥα τόθʼ ἵππων . . ἐπέβησε Il. 8.129; πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησʼ ἀλεγεινῆς 9.546; ὥς κʼ ἐμὲ . . ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης Od. 7.223; ἐ. τινὰς σκάφεσιν J. BJ 4.7.6; πλοίων ib. 11.5, cf. Luc. l.c.; ὁπλίτας ὁλκάσιν App. BC 5.92; τινὰς ἐπὶ τὰς ναῦς ib. 2.59: also in aor. 1 Med., νιν ἑῶ ἐπεβάσατο δίφρω Call. Lav.Pall. 65.
- b of things, νευρὰν ἐπέβασε κορώνας set the string on his bowʼs tip, B. 5.73.
- 2 metaph. (cf. A.I.4), ἐϋκλεΐης ἐπίβησον bring to great glory, Il. 8.285; τιμῆς καὶ γεράων Hes. Th. 396; χαλιφρονέοντα σαοφροσύνης ἐπέβησαν they bring him to sobriety, Od. 23.13; λιγυρῆς ἐπέβησαν ἀοιδῆς Hes. Op. 659; δουλοσύνας (prob.) E. Hyps.Fr. 41(64).86; εἴ σε τύχη . . ἡλικίας ἐπέβησεν had brought thee to full age, IG 2.2263.
- 3 [ἠὼς] πολέας ἐπέβησε κελεύθου dawn sets them on their way, Hes. Op. 580.
1. op ... stappen, betreden, bereiken,
2. op ... klimmen, bestijgen,
3. op ... af gaan, aanvallen,
4. causat., met fut.
1) darauftreten, daraufschreiten, -gehen, γῆς, ἠπείρου, betreten, Od. 9.83, 85 ; πατρίδος αἴης 4.521, wie Eur. Or. 626 ; in Prosa oft, Her. 4.125 Thuc. 1.103 ; ἱερῶν Plat. Legg. IX.874b, wie Lys. 6.15 ; in feindlicher Absicht betreten, wohin man schon πρὶν Τροίης ἐπιβήμεναι υἷας Ἀχαιῶν Il. 14.229 rechnen kann ; τῆς Λακωνικῆς ἐπὶ πολέμῳ Xen. Hell. 7.4.6 ; Αἰγύπτου Plat. Menex. 239c ; Sp.; εἰς Βοιωτίαν DS. 14.84 ; – ἵππων, δίφρου, auf den Wagen steigen, Il. 5.46, 16.343 ; νηῶν, πύργων 8.165, 512 ; häufig εὐνῆς, das Bett besteigen, wie πρὶν λέκτρων ἐπιβῆναι Aesch. Suppl. 39 ; Διὸς λεχέων ἐπέβας Eur. Hel. 376 ; νεῶν, τεθρίππων, Rhes. 93, Herc.Fur. 380 ; ἐπέβησαν τοῦ τείχεος, erstiegen die Mauer, Her. 9.70 ; vgl. Thuc. 4.116. – Auch mit dem acc., νῶθʼ ἵππων ἐπιβάντες Hes. Sc. 286 ; Πιερίην ἐπιβάς Od. 5.50, wie Il. 14.226 ; λειμῶνα, ἅλιον πλάταν, Soph. Aj. 144, 351 ; πέτραν, συζυγίαν πώλων, Eur. Bacch. 1097, Hipp. 1131 ; γῆν Her. 7.50 ; ἀγρόν Luc. Nigr. 26 ; – cum dat., in tmesi, ὅτε νηυσὶν ἐπʼ ὠκυπόροισιν ἔβαινον Il. 2.351 ; ταῖς ἀλλήλων ναυσίν Thuc. 7.70 ; Sp., wie Dion.Hal. 8.67 ; Luc. Tox. 48 u. öfter ; DL. 3.19. Und so übertr., ἀνορέαις ὑπερτάταις ἐπέβα Pind. N. 3.19. – Auch ἐπί c. acc., ἐπὶ τὴν νῆα Her. 8.120 ; ἐπὶ τὰς ναῦς Thuc. 1.111, besteigen, aufsteigen, wie Xen. Hell. 3.4.1 ; ἐπὶ τὴν ἱερὰν χώραν Dem. 18.154 ; – u. ἐπί c. gen., ἐπὶ νεώς Her. 8.118 ; ἐπὶ τῶν ἵππων Plut. virt. 377b. – Andere Vrbdgn sind ἄχρι μιλήτου ἐπιβ., bis Milet hinausgehen, Luc. D.Mort. 24.1 ; εἰς τὸν ἑσπέριον ὠκεανόν Plut. Caes. 23 ; ἐπίβαινε πόρσω, gehe weiter hinauf, Soph. O.C. 175 ; dgl. Pol. 1.68.8. Von Tieren, besteigen, bespringen, τὸ θῆλυ, Arist., auch ἐπὶ τὸ θῆλυ, H.A. 5.2 ; ταῖς ἵπποις, Luc. Asin. 27. – Wie πόληος ἐπιβ., Il. 16.396, hingelangen, erreichen ist, so wird auch vom Alter gesagt, τετταράκοντα δʼ ἐπιβαίνοντα ἐτῶν, Plat. Legg. II.666b, das Alter von 40 Jahren erreichen ; vgl. Hdn. 5.7 ; – feindlich auf Jemand losgehen, ihn angreifen, τῷ Ἀσσυρίῳ Xen. Cyr. 5.2.26 ; τοῖς ἀρίστοις Plut. Cim. 15, a.Sp. Bei Dichtern auch c. acc., σὲ δʼ ὅταν πληγὴ Διὸς ἐπιβῇ, wenn dich ein Schlag trifft, Soph. Aj. 138 ; τὰ παθήματα πρὸς αὐτὸν ἐπέβη Phil. 194, vgl. El. 483. – Absol., einherschreiten, gehen, μηροῦ ἐξερύσαι δόρυ – ὄφρʼ ἐπιβαίη, daß er auftreten, gehen könne, Il. 5.666 ; ὅσον ἐπιβᾶσα κορώνη ἴχνος ἐποίησεν Hes. O. 677 ; ῥυθμῷ πρὸς αὐλόν Plut. Lyc. 22 ; Luc. vrbdt damit auch πόδα, Tox. 48, D.meretr. 5.4, den Fuß wohin setzen. – Uebertr., teilhaftig werden, erlangen, ὄφρα σφῶϊν εὐφροσύνης ἐπιβῆτον ἀμφοτέρω φίλον ἦτορ, eigtl. damit ihr in eurem Herzen zur Freude schreitet, Od. 23.52 ; ἀναιδείης, 22.424, sich zur Frechheit wenden ; τιμῆς καὶ γεράων Hes. Th. 396 ; τῆς εὐσεβίας ἐπιβαίνοντες Soph. O.C. 189, von Eust. εὐσεβοῦντες erkl., wie δόξης ποτὲ τῆσδʼ ἐπιβάντες Phil. 1449, = δοξάσαντες ; sp.D., wie τερπωλῆς Ap.Rh. 4.1165 ; selten in Prosa, wie τῶν μεγίστων σοφίας περὶ θεῶν γενέσεως ἐπιβ. Plat. Epin. 981a. Aehnl. ἀφορμῆς, die Gelegenheit ergreifen, App.; τοῦ λόγου, sich daran machen, Luc. Apol. 8.
2) transit. fut. ἐπιβήσω, aor. ἐπέβησα, hinaufsteigen, besteigen lassen, ὃν ἵππων ἐπέβησε Il. 8.129 ; πολλοὺς πυρῆς ἐπέβησε, brachte sie hinauf, 8.197 ; Ἠὼς – πολέας ἐπέβησε κελεύθου Hes. O. 578 ; übertr., νὶν ἀρχαίας ἐπέβασε πότμος εὐαμερίας Pind. I. 1.39, wie χαλιφρονέοντα σαοφροσύνης ἐπέβησαν Od. 23.13, ließen ihn zur Besonnenheit gelangen ; ἐϋκλείης ἐπίβησον, mache des Ruhms teilhaftig, Il. 8.285 ; vgl. λιγυρῆς ἐπέβησαν ἀοιδῆς Hes. O. 657 ; so Sp., ἐπιβήσειν τινὰ τῆς σοροῦ Luc. D.Mort. 6.4 ; πάτρης, in das Vaterland hinführen, Od. 7.223 ; ψαμάθων αὐλίδος Eur. I.T. 215. – Hom. braucht noch ἐπιβήσεο, tritt auf, ὀχέων Il. 5.221, u. ἐπεβήσετο, = ἐπέβη, z.B. ὀχέων Il. 13.26 ; vgl. Ap.Rh. 4.458 ; aber Orph. Arg. 1193 steht ἐπεβήσατο = ἐπέβησε ; vgl. Callim. lav.Pall. 65. – Das pass. ἐπιβαθῆναι Schol. Thuc. 6.99.
[ἐπι- 11 12 (14).]
- A
Aor. ἐπέβην Od. 10.347, Od. 11.167, 482.
1 pl. -ημεν Od. 9.83.
3 pl. -ησαν Od. 22.424. ἐπέβαν Od. 23.238.
2 dual subj. ἐπιβῆτον Od. 23.52.
1 pl. ἐπιβήομεν Od. 6.262, Od. 10.334.
Opt. ἐπιβαίην Il. 5.192: Od. 5.177.
2 sing. -αίης Il. 14.299.
3 sing. -αίη Il. 5.666: Od. 12.77.
3 pl. -αῖεν Il. 8.512.
Pple. ἐπιβάς, -ᾶσα Il. 4.99, Il. 5.328, Il. 14.226, Il. 15.387: Od. 5.50, Od. 10.480, Od. 13.319.
Infin. ἐπιβήμεναι Il. 9.133, 275, Il. 19.176: Od. 7.196, Od. 10.340, 342, Od. 12.282, Od. 14.229. ἐπιβῆναι Od. 5.399, Od. 12.434.
2 sing. fut. in mid. form ἐπιβήσεαι Il. 8.165.
Dat. pl. masc. pple. ἐπιβησομένοισι Il. 23.379.
3 sing. aor. ἐπεβήσετο (ἐπιβήσετο) Il. 8.44, Il. 10.513, 529, Il. 11.517, Il. 13.26, Il. 24.322: Od. 4.521, Od. 6.78.
Imp. ἐπιβήσεο Il. 5.221, Il. 8.105, Il. 11.512.
Acc. sing. masc. pple. ἐπιβησόμενον Il. 5.46, Il. 16.343.
- B
Fut. infin. ἐπιβησέμεν Il. 8.197.
3 sing. aor. ἐπέβησε Il. 8.129, Il. 9.546.
3 pl. -ησαν Od. 23.13.
2 pl. subj. ἐπιβήσετε Od. 7.223.
Imp. ἐπίβησον Il. 8.285.
- I
Intrans. in all forms except those under (B).
- 1
With genit., to set foot upon, get upon: πύργων Il. 8.165. Cf. Il. 12.444.
Of horses Il. 23.379.
Absol. Il. 15.387: Od. 12.77, 434.
To embark upon (a ship or raft): νεῶν Il. 8.512: σχεδίης Od. 5.177. Cf. Od. 4.708, Od. 9.101, Od. 13.319.
Of landing from a ship upon: πατρίδος αἴης Od. 4.521. Cf. Od. 7.196, Od. 9.83, Od. 11.167, 482, Od. 12.282.
So of coming to shore out of the sea: ἠπείρου Od. 5.399. Cf. Od. 23.238.
To mount (a chariot, etc.): ἵππων Il. 5.46. Cf. Il. 5.192, 221, Il. 8.44, Il. 11.512, Il. 24.322, etc.: Od. 6.78.
To mount (a horse): ἵππων ἐπεβήσετο (app. meaning one of them) Il. 10.513, 529.
To mount, place oneself upon (a bed): εὐνῆς Il. 9.133 = 275 = Il. 19.176: Od. 10.334, 340, 342, 347, 480.
Of a corpse, to take its place, be placed, upon (the pyre): πυρῆς Il. 4.99.
- 2
To make one’s way to, proceed to.
With genit.: πόληος Il. 16.396: Od. 14.229.
So to make one’s way to and reach: πόλιος Od. 6.262.
- 3
To set foot within; hence, fig., with genit., to have enjoyment of: ἐϋφροσύνης Od. 23.52.
To embark upon a course of, give oneself up to: ἀναιδείης Od. 22.424.
- 4
To traverse by flying over.
With acc.: πιερίην Il. 14.226: Od. 5.50.
- 5
Absol., to go on one’s own feet (as opposed to being carried) Il. 5.666.
- 1
- II
Trans. in forms (B).
- 1
With genit., to cause to embark upon (a ship): Ἀχαιοὺς νηῶν ἐπιβησέμεν Il. 8.197.
To set on shore from a ship upon: ἐμῆς πάτρης Od. 7.223.
To cause to mount (a chariot): ἵππων Il. 8.129.
To cause (a person) to take his place upon (the pyre) (i.e. slay him): πολλοὺς πυρῆς ἐπέβησεν Il. 9.546.
- 2
Fig., with genit., to bring within the pale of, bring into the enjoyment of: ἐϋκλείης Il. 8.285.
To bring into a course of, lead to adopt: σαοφροσύνης Od. 23.13.
- 1
- 1
- a c. acc. set foot upon ἀλλʼ ἁ Κοιογενὴς ὁπότʼ ἐπέβα νιν (= Δᾶλον). (v. l. ἐπιβαίνειν) fr. 33d. 4. met., touch upon πολλῶν ἐπέβαν καιρὸν οὐ ψεύδει βαλών (“gleichzeitig ist πολλῶν auch Objekt zu βαλών” Radt, Mnem., 1966, 153) N. 1.18 [ἐπέβα δὲ (coni. Wil.: ἕπεται δὲ codd.) N. 10.37]
- b come over (sc. as a cloud, so as to obscure) c. acc. ἀλλʼ αἶνον ἐπέβα κόρος O. 2.95 ἐπὶ μὰν βαίνει τι καὶ λάθας ἀτέκμαρτα νέφος O. 7.45
- c c. dat., embark upon, attain to ἀνορέαις ὑπερτάταις ἐπέβα παῖς Ἀριστοφάνεος N. 3.20
- 2 aor. 1 in causal sense, made to go upon c. acc. & gen. νῦν δʼ αὖτις ἀρχαίας ἐπέβασε Πότμος συγγενὴς εὐαμερίας (put him on the path of, Farnell) I. 1.39
Strong 1910
1. to get up on, mount: seq. ἐπί, c. acc, Mt 21:5
(LXX); to embark in (a boat), go aboard: c. dat., Ac 27:2; seq. εἰς, Ac 21:6 (Rec.); absol., Ac 21:2.
2. to go up to, go on to, enter: seq. εἰς, Ac 20:18 21:4; c. dat., Ac 25:1.†
- Ain fut. and aor. mid., perf. act., and athematic aor., intr., to go upon:
- Ic. gen. to set foot on, tread or walk upon, Hom., Attic:—also, ἐπ. ἐπί τινος Hdt.
- 2to get upon, mount on, νεῶν ἵππων Hom., Hdt.;—also, ἐπ. ἐπὶ νηός Hdt.
- 3of Time, to arrive at, Plat.
- 4metaph., ἐπʼ ἀναιδείης ἐπ. to indulge in impudence, Od.; εὐσεβίας ἐπ. to observe piety, Soph.
- IIc. dat. to mount upon, get upon, ναυσί Thuc.:—also, ἐπ. ἐπὶ πύργῳ Hdt.
- 2c. dat. pers. to set upon, attack, assault, τινί Xen.
- IIIc. acc. loci, to light upon, Hom.: simply, to go on to a place, to enter it, Hdt.
- 2c. acc. to attack, like ἐπέρχομαι, Soph.:dnum [3.] to mount, νῶθʼ ἵππων Hes.; ἵππον Hdt.
- IVabsol. to get a footing, Od.
- 2to step onwards, advance, Hes., Soph.
- 3to mount on a chariot or on horseback, be mounted, Il., Hdt.: to go or be on board ship, Il., Soph., etc.
- BCausal in aor1 act. (ἐπιβιβάζω serves as pres.), to make one mount, set him upon, ἵππων ἐπέβησε Il.; πυρῆς ἐπέβησε Il.
- 2metaph., εὐκλεΐης ἐπίβησον bring to great glory, Il.; σαοφροσύνης ἐπέβησαν they bring him to sobriety, Od.
-
…μάργην σε θεοὶ θέσαν, οἵ τε δύνανται ἄφρονα ποιῆσαι καὶ ἐπίφρονά περ μάλʼ ἐόντα, καί τε χαλιφρονέοντα σαοφροσύνης ἐπέβησαν · οἵ σέ περ ἔβλαψαν · πρὶν δὲ φρένας αἰσίμη ἦσθα. τίπτε με λωβεύεις πολυπενθέα θυμὸν ἔχουσαν ταῦτα παρὲξ…
Homer, Odyssey
-
…ἔκιον · πᾶσαν δὲ πόλιν θαλίαι τε χοροί τε ἀγλαΐαι τʼ εἶχον. τοὶ δʼ αὖ προπάροιθε πόληος νῶθʼ ἵππων ἐπιβάντες ἐθύνεον. οἱ δʼ ἀροτῆρες ἤρεικον χθόνα δῖαν, ἐπιστολάδην δὲ χιτῶνας ἐστάλατʼ. αὐτὰρ ἔην βαθὺ λήιον · οἵ…
Hesiod, Shield of Heracles
-
…καὶ χρείαν τινὰ ἐπείγειν ἔλεγεν ἐξαναστῆσαι τὸν στρατηγόν. τῶν δὲ θεραπευτήρων οὐδὲν εἰπόντων χρησιμώτερον εἶναι Λευκόλλῳ τῆς σωτηρίας, ἐπέβη τὸν ἵππον αὐτίκα καὶ ἐς τὸν Μιθριδάτην ἐξήλασεν, εἴτε ἐπιβουλεύων καὶ δόξας ὑποπτεύεσθαι, εἴτε σὺν ὀργῇ, περιυβρίσθαι…
Appian, The Mithridatic Wars
-
…μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης. μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλʼ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων ,…
Homer, Iliad
-
…αὖθι παρʼ αἰδοίῃ Δημήτερι κυανοπέπλῳ. ἵππους δὲ προπάροιθεν ὑπὸ χρυσέοισιν ὄχεσφιν ἔντυεν ἀθανάτους Πολυσημάντωρ Ἀιδωνεύς. ἣ δʼ ὀχέων ἐπέβη, πάρα δὲ κρατὺς Ἀργειφόντης ἡνία καὶ μάστιγα λαβὼν μετὰ χερσὶ φίλῃσι σεῦε διὲκ μεγάρων · τὼ δʼ οὐκ ἄκοντε…
NA, Homeric Hymns
-
…βάθρον ἀγχιάλου, σὲ μὲν εὖ πράσσοντʼ ἐπιχαίρω · σὲ δʼ ὅταν πληγὴ Διὸς ἢ ζαμενὴς λόγος ἐκ Δαναῶν κακόθρους ἐπιβῇ, μέγαν ὄκνον ἔχω καὶ πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας. ὡς καὶ τῆς νῦν φθιμένης νυκτὸς μεγάλοι θόρυβοι κατέχουσʼ…
Sophocles, Ajax
-
…Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων. εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δʼ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον…
Homer, Iliad
-
…πάρος γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. τὸν δʼ ἔφαθʼ, ὅστις ἄτιμος ὑπὸ Κρόνου ἠδʼ ἀγέραστος, τιμῆς καὶ γεράων ἐπιβησέμεν, ἣ θέμις ἐστίν. ἦλθε δʼ ἄρα πρώτη Στὺξ ἄφθιτος Οὔλυμπόνδε σὺν σφοῖσιν παίδεσσι φίλου διὰ μήδεα πατρός .…
Hesiod, Theogony
-
…συνέθαψε καὶ τάφον ἐξαίρετον ἀνέστησεν ἐγγὺς τοῦ πολυανδρίου. Ὁ δὲ Πομπήιος ἐκ Λαρίσσης ὁμοίῳ δρόμῳ μέχρι θαλάσσης ἐπειχθεὶς σκάφους ἐπέβη σμικροῦ καὶ νεὼς παραπλεούσης ἐπιτυχὼν ἐς Μιτυλήνην διέπλευσεν · ὅθεν τὴν γυναῖκα Κορνηλίαν ἀναλαβὼν καὶ τριήρων τεσσάρων ἐπιβάς, αἳ…
Appian, The Civil Wars
-
…ὄμμα πελείας. ὡς καὶ τῆς νῦν φθιμένης νυκτὸς μεγάλοι θόρυβοι κατέχουσʼ ἡμᾶς ἐπὶ δυσκλείᾳ, σὲ τὸν ἱππομανῆ λειμῶνʼ ἐπιβάντʼ ὀλέσαι Δαναῶν βοτὰ καὶ λείαν, ἥπερ δορίληπτος ἔτʼ ἦν λοιπή, κτείνοντʼ αἴθωνι σιδήρῳ. τοιούσδε λόγους ψιθύρους πλάσσων…
Sophocles, Ajax