ἐπικλαίω
ἐπικλαίω, weep in answer
ἐπικλαίω, Att. ἐπικλάω,
- weep in answer, Ar. Th. 1063; τινί at a thing, Nonn. D. 30.114.
ἐπι·κλαίω (ao. ἐπέκλαυσα)
1 pleurer sur, dat. Nonn. D. 30, 114 ||
2 pleurer en réponse ou encore plus, Ar. Th. 1063 ||
➳ Att. ἐπικλάω, d’où inf. ἐπικλάειν, Ar. Th. 1063.
ἐπικλαίω, (κλαίω), att. ἐπικλάω, hinterher weinen, σὲ δʼ ἐπικλάειν ὕστερον Ar. Thesm. 1063. – Darüber weinen, beweinen, bes. sp.D., wie Φαέθοντος ἐπικλαίοντας ὀλέθρῳ Nonn. D. 30.114.