ἐπικλῄζω
ἐπικλῄζω, name
ἐπικλῄζω,
- = ἐπικλείω (B) 3, Ἀνάφην νῆσον -κλῄζουσι Orph. A. 1359, cf. Poet. de herb. 154:—Pass., Poet. ap. D.L. 6.100, App. Syr. 17.
ἐπι·κλῄζω, v. le suiv.
ἐπικλῄζω, u. ἐπικληΐζω, ion. u. p., = ἐπικλείω, dazu rühmen, darnach benennen ; τοῦτο γὰρ ἐπεκλῄζετο p. bei DL. 6.100 ; Θερμοπύλαι ἀπὸ τοῦδʼ ἐπικληΐζονται App. Syr. 17.