ἐπίκλειθρον
ἐπίκλειθρον, τό,
- = ἐπίκλιντρον Il, dub. in Gal. UP 11.13 (vv.II. ἐπικαίρων, ἐπικλήρων, ἐπικλήθρων): fort. ἐπίκλιθρον, cf. ἀνάκλιθρον.