ἐπικράτησις
ἐπικράτησις, victory over
ἐπικρᾰτ-ησις, εως, ἡ,
- mastering, conquest of, Αἰγινητῶν Th. 1.41.
- II supreme power, ἡ τοῦ Καίσαρος ἐν τῇ Ῥώμῃ D.C. 47.21.
- III of things, prevalence, Gal. 4.629, 19.488; ἡ οὐκ ἴση ἐ. Plot. 5.7.2; ἐ. αἰθέρος, name given to the predominance of πῦρ τεχνικόν at the ἐκπύρωσις, Stoic. 2.185.
ἐπικράτησις, εως (ἡ) [ᾰ]
1 action de l’emporter sur, victoire sur, gén. Thc. 1, 41 ||
2 domination, prépondérance, DC. 47, 21.
Étym. ἐπικρατέω.
ἐπικράτησις, ἡ, das Ueberwältigen, der Sieg, τῶν Αἰγινητῶν, über die Aeg., Thuc. 1.41 ; Sp.
ἐπικράτησις, εως
- victory over, τινος Thuc.