ἐπικράτεια
ἐπικράτεια, mastery, dominion, possession
ἐπικρᾰτ-εια, ἡ,
- mastery, σωφροσύνη ἐστὶν ἐ. τῶν ἐπιθυμιῶν LXX 4 Ma. 1.31; possession, X. Cyr. 5.4.28; rule, Plb. 12.25.3, etc.; victory, superiority, Id. 2.1.3.
- 2 predominance, in heredity, Placit. 5.7.6; διάφορος τῶν χυμῶν ἐ. S.E. P. 1.80; τὸ κατʼ ἐπικράτειαν ὠνομασμένον αἷμα named from its dominant element, opp. εἰλικρινὲς αἷμα, Gal. 15.74, cf. 5.672, 17(2).216; παρὰ τὰς ἐ. Placit. 4.9.9: Gramm., prevalence, authority, A.D. Synt. 256.26, al.; numerical superiority, ib. 326.14.
- 3 prevailing opinion, ἐν τοῖς συμβαίνουσιν . . κατὰ τὴν ἐ. … στροβοῦνται Polystr. p.22 W.; αἱ κατʼ ἐπικράτειαν δόξαι Epicur. Nat. 1431.8.
- II of a country, realm, dominion, ἄπιμεν . . ἐκ τῆς τούτων ἐπικρατείας X. An. 7.6.42, cf. Hier. 6.13; ὑπὸ τῇ ἐ. τοῦ χωρίου within the country subject to the place, Id. An. 6.4.4; ἡ Καρχηδονίων ἐ. Pl. Ep. 349c; of a Roman province, Ph. 2.518, 583 (pl.).
ἐπικράτεια, ας (ἡ) [ᾰτ]
I domination, d’où :
1 empire, souveraineté, Xén. Cyr. 5, 4, 28 ; Hier. 6, 13 ; Plat. Ep. 349c ; Pol. 12, 25, 3, etc. ||
2 victoire, supériorité, Pol. 2, 1, 3 ||
3 empire sur soi-même, Plut. M. 906c ; Sext. P. 1, 80 ||
4 autorité d’un mot, d’une locution, Dysc. Synt. 326, 14 ; A. Quint. 1, 21, p. 44 ||
II pays soumis à une domination, empire, royaume, Xén. An. 7, 6, 42.
Étym. ἐπικρατής.
ἐπικράτεια, ἡ, Uebergewalt, Oberherrschaft, Gewalt ; ἔξω τῆς τοῦ τυράννου ἐπικρατείας γίγνεσθαι Xen. Hier. 6.13 ; öfter Pol.; Sieg, 2.1.3, DC. 65.18 ; – das Gebiet, εἰς τὴν Καρχηδονίων ἐπικράτειαν φυγεῖν Plat. Ep. VII.349c ; κρήνη ὑπὸ τῇ ἐπικρατείᾳ τοῦ χωρίου Xen. An. 6.2.4 ; Plut.
ἐπικράτεια, ἡ,
ἐπικρᾰτής
- Imastery, dominion, possession, Xen.
- IIof a country, a realm, dominion, Xen.