ἐπικρατέως
ἐπικρατέως, mightily, victoriously
ἐπικρατέως [ᾰ] adv. avec une force irrésistible, impétueusement, Il. 16, 67, etc. ; Hés. Sc. 321, etc. ; A. Rh. 1, 367, etc.
Étym. ἐπικρατής.
ἐπικρατέως
[adv. fr. ἐπικρατής conn. with ἐπικρατέω.]
In overwhelming force, with over-powering might Il. 16.67, 81.
Putting forth one’s strength: ἰὸν ἧκεν ἐ. Il. 23.863.
ἐπικρατέως (κράτος): mightily, victoriously. (Il.)