ἐπικρατέω

ἐπικρᾰτ-έω (Aeol. ἐπι-κρετέω prob. in Alc. 82),

• rule over, c. dat., νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι Il. 10.214; νήσοισιν Od. 1.245: abs., have or hold power, εὖτʼ ἂν μηκέτʼ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες 17.320, cf. 14.60, Archil. 69.
• • II prevail in battle, be victorious, ἐπικρατέουσί περ ἔμπης [to them] though they are victorious as it is, Il. 14.98, cf. Ar. Lys. 767; ἐ. ἢ ἀπόλλυσθαι conquer or die, Hdt. 7.104; ἐ. τῇ στάσι Id. 1.173; ἐ. τὰ πλείω τοῦ πολέμου gain the advantage in most points in the war, Th. 4.19.
  • • 2 freq. c. gen., prevail over, get the mastery of an enemy, ἐ. μάχῃ τῶν Γελῴων Hdt. 7.155; τῶν ἐχθρῶν Id. 8.94, Lys. 34.4; τῆς τινων πονηρίας Id. 22.16; ἐ. αὐτῶν (-οῦ codd.) παρὰ τῷ βασιλέϊ, in a suit at law, Hdt. 4.65; ἰσχυρὰ ἐ. ἀνδρὸς Ἀνάγκη Philet. 8; ἐ. τοῦ πυρός Hdt. 1.86; γήρως Pl. Lg. 752a; ὑμῶν -ήσω τῷ κοάξ Ar. Ra. 267.
    • 3 rarely c. acc., master, conquer, τὰς τῆς φύσεως ἁμαρτίας Isoc. 1.52; δύο βασιλέας D.C. 36.16:—Pass., -ηθεῖσα (sc. ἡ δεξιά), in left-handed persons, Sor. 1.111.
    • 4 c. gen., become master of, τῶν πραγμάτων Hdt. 4.164; τῆς θαλάσσης Id. 1.17, al.; τῶν πολίων, τῶν νεῶν, Id. 6.32, 115; τῆς ἀναγκαίου τροφῆς, τῆς ἀναβάσεως, Th. 1.2, 7.42; τῶν ἐρώτων Pi. N. 8.5, etc.
    • • b to be in possession of, [οἰκίας]PRyl. 160.3 (i A.D.), etc.
    • 5 generally, prevail, be superior, πλήθεϊ Hdt. 5.2; πολὺ τῷ ναυτικῷ Th. 2.93; τὰ πλείω τῷ πεζῷ Id. 7.63; κατὰ θάλασσαν X. HG 7.1.6: c. inf., they carried the point that . ., Th. 5.46; ἐπεκράτουν μὴ δέχεσθαι τοὺς Ἀθηναίους Id. 6.74.
    • • b metaph., prevail, τὸ ἀνθρώπινον ἦθος ἐπεκράτει Pl. Criti. 121b; τὸ δίκαιον Men. Epit. 16; τὸ ψῦχος, τὸ ὑγρόν, Arist. Mete. 347b26, MM 1210a20; τὸ ὄνομα Plb. 2.38.1; ὁ λόγος D.S. 5.62; ὁ τραχὺς ἦχος Phld. Po. 994.33.
    • 6 c. part., ἐ. διαιροῦντες succeed in keeping it open, Arist. GA 773a29.

ἐπικρατέω, obwalten, herrschen ; νήεσσιν Il. 10.214 ; νήσοισιν Od. 1.245, auf den Inseln ; absol., εὖτʼ ἂν μηκέτʼ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες, wenn die Herren keine Macht mehr haben, Od. 17.320, vgl. 14.60 ; im Vorteil sein, siegreich sein, Il. 14.98 ; so auch χρησμὸς ὑμῖν ἐστιν ἐπικρατέειν Ar. Lys. 767 ; Her. 7.104 ; Xen. Hell. 6.4.13 ; κατὰ θάλατταν 7.1.6 ; Lys. 19.52 u. A. Gew. τινός, Herr über Etwas werden, bezwingen, ἐρώτων Pind. N. 8.5 ; θαλάσσης, νήσου, Περσῶν, herrschen über, Her. 1.17, 3.52, 4.119 ; τοῦ πυρός 1.86 ; πρηγμάτων, sich bemächtigen, 4.164 ; μάχῃ, siegen, 5.116 ; τινός, über Einen, 7.155 u. öfter ; γήρως Plat. Legg. VI.752a ; ἕως ὑμῶν ἐπικρατήσω τοῦ κοάξ, bis ich Herr darüber werde, Ar. Ran. 267 ; τῆς καθʼ ἡμέραν ἀναγκαίου τροφῆς, erringen, Thuc. 1.2 ; oft bei den Geschichtsschreibern. Auch mit folgendem inf., ἐπεκράτουν μὴ δέχεσθαι τοὺς Ἀθηναίους, sie setzten es durch, die Athener nicht anzunehmen, Thuc. 6.74 ; vgl. 5.46 ; πολὺ τῷ ναυτικῷ, mit der Flotte weit überlegen sein, 2.93. – Selten c. acc., τὰς τῆς φύσεως ἁμαρτίας Isocr. 1.52. – Ueberhand nehmen, sich behaupten, wie τὸν ἐπικρατοῦντα λόγον DS. 5.62 ; ἐπεκράτησε τὸ τῶν Ἀχαιῶν ὄνομα κατὰ πάντων τῶν Πελοποννησίων Pol. 2.38.1 ; ἐς τοσοῦτον ἐπικρατεῖ τὸ ψεῦδος Luc.

ἐπικρατέω

[ἐπι- 5.]

• • 1

    To hold rule: ὅτʼ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες οἱ νέοι Od. 14.60 (as ἄνακτες (masters), i.e. when the young are masters).

    To give directions, keep one’s rule in evidence Od. 17.320.

  • 2

    With dat., to hold sway among or in: νήεσσιν Il. 10.214: νήσοισιν Od. 1.245 = Od. 16.122 = Od. 19.130.

  • 3

    To have the upper hand in battle, be victorious Il. 14.98.

ἐπικρᾰτέω c. gen.,

• 1be master of c. gen. τῶν ἀρειόνων ἐρώτων ἐπικρατεῖν δύνασθαι N. 8.5

ἐπικρατέω : have power over, rule over; ‘have the upper hand,’ Il. 14.98.

ἐπικρατέω fut. ήσω

• • Ito rule over, c. dat., Hom.: absol. to have or hold power, Od.
  • IIto prevail in battle, be victorious, conquer, Il., Hdt.
  • • 2c. gen. to prevail over, get the mastery of an enemy, Hdt., Attic:—also to become master of, Lat. potiri, τῆς θαλάσσης, τῶν Ἑλλήνων Hdt., etc.
    • 3generally, to be superior, τῷ ναυτικῷ Thuc.; κατὰ θάλασσαν Xen.