ἐπικράζω
ἐπικράζω, to shout to
ἐπικράζω,
- shout to or at, τινί Luc. Anach. 16 (pf. part. ἐπικεκρᾱγότες): aor. 1 inf. ἐπικράξαι Ps.-Luc. Philopatr. 1.
ἐπι·κράζω, crier sur ou contre, dat. Luc. Anach. 16 (part. pf. ἐπικεκραγότας [ᾱγ]); Philopatr. 1.
Étym. inf. ao. ἐπικράξαι.
ἐπικράζω, (κράζω), zuschreien, τινί ; ἐπικεκραγότες Luc. Anach. 16 ; ἐπικεκράχθω Poll. 5.85.
ἐπικράζω
perf. -κεκρᾱγα
- to shout to or at, τινί Luc.