ἐπιρρυπαίνω
ἐπιρρυπαίνω, soil on the surface
ἐπιρρῠπαίνω,
- soil on the surface, ὥσπερ ἰοῦ -αίνοντος τὴν πολυτέλειαν Plu. Vit. aer. al. 2.828a, cf. Philum. Ven. 3.2 (Pass.).
- II Pass., become foul again, of a wound, Archig. ap. Orib. 46.26.3.
ἐπι·ρρυπαίνω [ῠ] salir à la surface, Plut. M. 828a ; Diosc. Iob. 2.
Étym. ἐπί, ῥυπαίνω.
ἐπιρρυπαίνω, auf der Oberfläche schmutzig machen, Plut. vit. aer. al. 2, vom Rost.