ἐπισκιάζω

ἐπισκῐ-άζω,

• throw a shade upon, overshadow, τῇ [πτέρυγι] τὴν Ἀσίην Hdt. 1.209. cf. Arist. GA 780a30, Thphr. CP 2.18.3, Ev.Matt. 17.5: c. dat., Thphr. Sens. 79, Ev.Marc. 9.7:—Pass., Ph. 1.262, al.; opp. φωτίζειν, S.E. P. 1.141:—Med., -σκιάζεσθαι τὸν ἥλιον to ward off the sunʼs rays, Gp. 5.29.3: metaph., conceal, obscure, ἀλήθειαν πλάσμασι μυθικοῖς Ph. 1.41, etc.; τὰ δεινὰ ἑτέροις ὀνόμασιν ἐ. Junc. ap. Stob. 4.50.95; τὴν θωπείαν, τὸν βίον, Luc. Hist.Conscr. 11, v.l. in Cal. 1:—Pass., τῇ εὐγενεία Hdn. 2.10.3; λαθραῖον ὄμμʼ ἐπεσκιασμένη keeping a hidden watch, S. Tr. 914.
• • • 2 darken, obscure, Ph. 2.223 (Pass.): metaph., ἀφροσύνη ἐ. ψυχήν Id. 1.685, al.
    • 3 of the Divine presence, overshadow for protection, etc., τινί LXX Ps. 90(91).4; ἐπὶ τὴν κεφαλήν τινος ib. 139(140).8; δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι Ev.Luc. 1.35.
    • 4 Pass., to be weak-sighted, Vett.Val. 111.1.

ἐπισκιάζω, beschatten, verbergen, λαθραῖον ὄμμʼ ἐπεσκιασμένη ʼφρούρουν Soph. Tr. 910, d.i. aus dem Verborgenen ; τῇ μὲν τῶν πτερύγων τὴν Ἀσίην, τῇ δὲ τὴν Εὐρώπην ἐπισκιάζειν Her. 1.209 ; Arist. gen.an. 5.1 ; öfter bei Sp., wie NT, sowohl τινί, als τινά ; ὁ τύμβος τινὰ ἐπισκιάζει Arist. ep. 3 (APP 9.10). – Auch übertr., ἡ ἄγνοια καὶ ἡ ἀπάτη ἐπισκιάζουσιν αὐτούς Luc. Calumn. 1 ; Tim. 27 ; Ggstz von φωτίζειν, Sext.Emp. Pyrrh. 1.141 ; τὰ δεινὰ ἑτέροις ὀνόμασι Iunc. Stob. fl. 117.9 ; τὸ ἐπαχθὲς τοῦ λόγου ἐπεσκίασται τῷ ἀναγκαίῳ τῆς ἀπολογίας Dion.Hal.; vgl. Hdn. 2.10.5.

ἐπισκιάζω fut. άσω

• to throw a shade upon, overshadow, Hdt., NTest.:—Pass., λαθραῖον ὄμμʼ ἐπεσκιασμένη keeping a hidden watch, Soph.