ἐπιχειρητής
ἐπιχειρητής, an enterprising person
ἐπιχειρ-ητής, οῦ, ὁ,
- an enterprising person, opp. ἄτολμος, Th. 8.96, cf. D.C. 59.17: c. gen., ready to attempt, παντός Pl. Ti. 69d.
ἐπιχειρητής, οῦ, adj. m. entreprenant, qui entreprend, qui tente, gén. Thc. 8, 96 ; Plat. Tim. 69d.
Étym. ἐπιχειρέω.
ἐπιχειρητής, ὁ, der Unternehmer, unternehmend, Ggstz ἄτολμος, Thuc. 8.96 ; παντὸς ἔρως Plat. Tim. 69d ; Sp., z.B. DC. 59.17.
ἐπιχειρητής, οῦ,
- an enterprising person, Thuc.