ἐπιχειρητικός
ἐπιχειρητικός, in or for attack
ἐπιχειρ-ητικός, ή, όν,
- in or for attack, δεινότης Plu. Sollert. 2.978b.
- II ἡ -κὴ δύναμις the faculty of argumentation, Arr. Epict. 1.8.7.
- 2 attempting to prove, Ascl. in Metaph. 224.6, Alex.Aphr. in Metaph. 176.35.
ἐπιχειρητικός, ή, όν, qui concerne l’argumentation, Plut. M. 978b ; ἡ ἐπιχειρητική (s. e. τέχνη) Arr. Epict. 1, 8, 7, l’art d’argumenter.
Étym. ἐπιχειρέω.
ἐπιχειρητικός, ή, όν, zum Unternehmen, Angreifen geschickt, δεινότης Plut. Sol. an. 27 ; – zum Schließen gehörig, ἡ ἐπιχειρητική, die Kunst, Schlußfolgerungen zu ziehen, Arr. Epict. 1.8.