ἐπιχθόνιος

ἐπιχθόνιος, ον, Ep. Adj., (χθών)

• upon the earth, earthly, freq. in Hom., as epith. of ἄνθρωποι, ἄνδρες, βροτοί, Od. 8.479, Il. 1.266, 272: abs., ἐπιχθόνιοι earthly ones, men on earth (cf. χαμαί), opp. ἐπουράνιοι θεοί, 24.220, cf. Pi. O. 6.50, B. 4.15, etc.; so ἐ. γένος ἀνδρῶν Pi. Fr. 213.3; ἐ. δαίμονες who haunt the earth, Hes. Op. 123.
• • • 2 in pl., natives of a country, D.P. 459, 1093.
    • 3 terrestrial, opp. marine, ἑρπετόν Opp. H. 2.425.

ἐπιχθόνιος, auf der Erde, irdisch, ἄνθρωποι Od. 8.479 ; ἄνδρες Il. 1.266 ; ohne Zusatz, οἱ ἐπιχθόνιοι, die Irdischen, die Menschen, im Ggstz der ἐπουράνιοι θεοί. Bei Hes. O. 122 δαίμονες, die Schutzgeister der Menschen auf der Erde ; Pind. oft von den Menschen ; auch sp.D.; = αὐτόχθων, Dion.Per. 1093. – Bei Sp. auch 3 Endgn.

ἐπιχθόνιος

[ἐπι- 1 + χθον-, χθών.]

Dwelling on earth.

Epithet of men Il. 1.266, 272, Il. 2.553, Il. 4.45, Il. 9.558, Il. 24.505: Od. 1.167, Od. 8.479, Od. 18.136, Od. 22.414 = Od. 23.65.

Absol. in pl., the dwellers on earth: ἄλλος ἐπιχθονίων Il. 24.220. Cf. Od. 17.115, Od. 24.197.

ἐπιχθόνιος

• 1mortal ἐπιχθόνιον γένος ἀνδρῶν (-ίων v. l.) fr. 213. 3. pro subs., περὶ θνατῶν δʼ ἔσεσθαι μάντιν ἐπιχθονίοις ἔξοχον O. 6.50 ὤπασε τέχναν πᾶσαν ἐπιχθονίων Γλαυκῶπις κρατεῖν O. 7.51 σύμβολον δʼ οὔ πώ τις ἐπιχθονίων πιστὸν εὗρεν O. 12.7 κείνου γὰρ ἐπιχθονίων πάντων γένετʼ ὀξύτατον ὄμμα N. 10.62 Αἰακὸν βαρυσφαράγῳ πατρὶ κεδνότατον ἐπιχθονίων I. 8.23

ἐπιχθόνιος (χθών): upon the earth, earthly, epith. of men, mortals, as opp. to gods; subst., dwellers upon earth, Il. 24.220, Od. 17.115.

ἐπιχθόνιος ἐπι-χθόνιος, ον

• upon the earth, earthly, as epith. of mortals, Hom.; absol., ἐπιχθόνιοι earthly ones, men on earth, Il.