ἐπιχειροτονέω

ἐπιχειρο-τονέω,

• sanction or confirm by vote, of the Assembly, ἐπειδὰν ἐπιχειροτονῆτε τὰς γνώμας D. 4.30; ἡ εἰρήνη ἡ ἐπιχειροτονηθεῖσα Decr. ap. eund. 18.29; incorrectly, ἐπεχειροτόνησεν ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος Decr. ib. 105.
• • • 2 confirm in office, τὰς ἀρχάς Arist. Ath. 43.4, cf. 37.1; τοὺς προέδρους -τονεῖν the π. shall confirm the appointment, Lex ap. D. 24.39: hence, of a Roman Tribune, ἐπεχειροτόνησε τῷ Μαρίῳ τὴν στρατηγίαν got the Praetorship for him, Plu. Mar. 35.

ἐπιχειροτονέω, durch Stimmenmehrheit, indem man die Hand ausstreckt, beschließen, bestätigen, vom Volke, τὰς γνώμας Dem. 4.30 ; ἡ εἰρήνη ἡ ἐπιχειροτονηθεῖσα ἐν τῇ πρώτῃ ἐκκλησίᾳ 18.29, im Psephisma ; übh. bestätigen, Sp. Im Gesetz bei Dem. 24.39 = ἐπιψηφίζειν, von den πρόεδροι gesagt. Nach Poll. 8.95 Ggstz von ἀποχειροτονέω. S. ἐπιχειροτονία.

ἐπιχειροτονέω fut. ήσω

• • • 1to vote in favour of a proposed decree, to sanction by vote, Dem.
    • 2of magistrates, to admit one elected to office, ap. Dem.